Η απομυθοποίηση του ευρώ - 41 απαντήσεις για την επιστροφή στη δραχμή

 

 

 

Από το σύντομο βιβλίο του Θεόδωρου Κατσανεβα.

Θεόδωρος Κατσανέβας[1]

Το καταστροφικό Μνημόνιο, το ευρώ και η ανατροπή με τη δραχμή.
Ανατροπή με τη δραχμή για την ανάπτυξη, την κοινωνική  δικαιοσύνη, την εθνική αξιοπρέπεια.      Διαπιστώσεις και προτάσεις για την έξοδο από την κρίση.

Στην ελληνική πολιτική σκηνή του τέλους του 19^ου αιώνα, ο Θεόδωρος Δηληγιάννης, αρχηγός του τότε Εθνικού κόμματος, απόγονος κοτζαμπάσηδων και κλασικός εκπρόσωπος της πολιτικής φαυλότητας, αντιπολιτευόταν με πάθος το μεγάλο πολιτικό ηγέτη Χαρίλαο Τρικούπη. Όταν ο τελευταίος, ο οποίος το 1984 υποχρεώθηκε να πει το ιστορικό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», τον ρώτησε «τελικά, ποια είναι η δική σας πολιτική κύριε Δηληγιάννη», εκείνος του απάντησε : « Η πολιτική μου είναι ακριβώς η αντίθετη της ιδικής σας κύριε Τρικούπη» !

Ο οξύς καταγγελτικός λόγος, η αντίθεση στη θέση χωρίς θέση, υπήρξε πάντοτε γνωστό υποπροϊόν του πολιτικού λαϊκισμού και της ανευθυνότητας. Η έλλειψη πολιτικής πλατφόρμας, η αοριστολογία, η αντιφατικότητα, είναι συχνό φαινόμενο, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων και μάλιστα σε χώρες με έντονο κοινωνικό παρορμητισμό και ευκολοπιστία όπως η δική μας. Βολεύει την πολιτική πατρονία και ανακολουθία πονηρών πολιτευτών που οσφυοκάμπτουν πρόθυμα στους ισχυρούς της παραεξουσίας, εγχώριας και διεθνούς. Οφείλεται  επιπλέον σε σύγχυση ιδεών, πείσματος, ανεπάρκεια γνώσεων, πείρας και πολιτικού οράματος. 
Στην εκ του πονηρού στάση, να μην γίνονται συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες μπορεί να δυσαρεστήσουν κάποιους. Άλλωστε, όταν δεν υπάρχουν προτάσεις, μπορεί όταν κερδηθεί η εξουσία, να παρθούν οποιαδήποτε μέτρα, που θα είναι χειρότερα από τα προϋπάρχοντα ! Μια ολοκληρωμένη πολιτική παρέμβαση, δεν μπορεί να στέκεται μόνο στον καταγγελτικό λόγο. Η πολιτική δεν είναι μόνο αγανάκτηση, άρνηση, διαμαρτυρία. Είναι πάνω απ’ όλα πρόταση ευθύνης για το μέλλον. Η προσδοκία της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, προϋποθέτει το όραμα.

Στην τραγική Ελλάδα του σήμερα, ακούγεται πλούσιος καταγγελτικός λόγος, που δικαιολογείται φυσικά από την εγκληματική πολιτική πρακτική των τελευταίων δεκαπέντε ετών. Η καταγγελία του απαράδεκτου Μνημονίου είναι ασφαλώς κατανοητή.  Ορθό είναι επίσης να αναζητούνται ευθύνες για τους υπεύθυνους της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας. Όμως, ο καταγγελτικός λόγος δεν μπορεί να μη συνοδεύεται από ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση. Μια μεγάλη αυτονόητη αντίφαση, στην ουσία μια μη-πρόταση, είναι η άρνηση του Μνημονίου, με ταυτόχρονη επαιτεία των δανεικών σε ευρώ.  Γιατί δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.

Υπεύθυνη πολιτική πλατφόρμα

Καιρός είναι να υπάρξουν συγκεκριμένες υπεύθυνες  προτάσεις για την έξοδο από την κρίση, το νοικοκύρεμα, την ανάταξη της χώρας. Με πίστη στις δυνάμεις μας, να  σταθούμε στα πόδια μας και να γυρίσουμε στο εθνικό μας νόμισμα για να αναστήσουμε την ανταγωνιστικότητα της. Όπως θα έλεγε  και  ο παμπόνηρος μεγαλοτραπεζίτης Ρότσιλντ « δώστε μου εμένα τη διαχείριση του νομίσματος και αφήστε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους ! ». Φυσικά η επιστροφή στη δραχμή δε θα  είναι στρωμένη με ρόδα. Η αρχική περίοδος θα είναι επώδυνη, με  αναστάτωση στην αγορά, στο τραπεζικό σύστημα, με προσωρινές ελλείψεις εισαγόμενων αγαθών, υψηλό πληθωρισμό, κλπ.

Όμως, όπως έχει δείξει και το παράδειγμα  άλλων χωρών και ειδικότερα της Αργεντινής, αλλά και τελευταία έκθεση εμπειρογνωμόνων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ( ! ), από το 2013,  θα υπάρξει φως στην άκρη του τούνελ. Σ΄αυτόν το δρόμο υπάρχει  ελπίδα. Ενώ τώρα με το σκληρό ευρώ, με την πορεία  προς τα Τάρταρα, η ελπίδα έχει αποδράσει. Το Μνημόνιο, ας το εκλάβουμε ως ένα τραγικό τρανταχτό χαστούκι ως ένα χρήσιμο μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, να βγούμε από την πλαστή ευημερία της εύφορης κοιλάδας των δανεικών που μας οδηγεί στην υποτέλεια. Ίσως κάπου να μας χρειαζόταν ο Γερμανός μας. Αλλά όχι οι Γερμανοί με κατοχική προοπτική. Άλλωστε, ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει ποιο δυνατό.

Το καταστροφικό ευρώ

Το κυρίαρχο εδώ πολιτικοδημοσιογραφικό κατεστημένο, πειθήνιο στα Τροικανά κελεύσματα, εξορκίζει την επιστροφή στη δραχμή  ως τον Εξαποδώ που θα μας γυρίσει στο Μεσαίωνα. Αντιπαρέρχεται  το γεγονός ότι, ενώ η ένταξή μας στην Ευρωζώνη  το 2001 έγινε για να στηριχθεί και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Τα τελευταία εκατό χρόνια με τη δραχμή, ουδέποτε ζήσαμε παρόμοια τραγωδία όπως η σημερινή.

Ασφαλώς και μέρος της ευθύνης οφείλεται στο άθλιο πελατειακό μας σύστημα και το ξεχαρβάλωμα των δημόσιων οικονομικών από ανεύθυνες ηγεσίες των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, που πρέπει κάποτε να λογοδοτήσουν. Αλλά η σημερινή ελληνική τραγωδία έχει πλήξει όλες τις περιφερειακές οικονομίες και ειδικότερα τα αποκαλούμενα και  GIPSI  ( Greece, Italy, Portugal, Spain, Ireland, Paul Krugman, The New York Times, 26-2-2012 ). Χώρες δηλ. που είναι ενταγμένες στην ευρωζώνη και καταρρεύσαν με την οικονομική κρίση του 2009.

Και ενώ οι  περισσότερες χώρες μέσα στην ευρωζώνη βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, το αντίθετο συμβαίνει με όσες είναι απ’ έξω, αλλά  και όσες βρίσκονται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ενδελεχής σύγκριση της  πορείας του ισοζυγίου πληρωμών και άλλων οικονομικών μεγεθών των χωρών μέσα και έξω από την ευρωζώνη, αποδεικνύει αυτή τη  διαπίστωση. ( βλ. European Central Bank, Harmonized real exchange rates και διάφορες μελέτες, μεταξύ των οποίων του Hans-Werner Sin ( Spiegel, 20-2-2012 και  6-3-2012, βλ. ιστόγραμμα εδώ και ερευνητικών εργασιών υπό την επίβλεψή μου στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς).

Με το σκληρό ευρώ, το συγκεκαλυμμένο αυτό μάρκο που ανατιμάται συνεχώς και την οικονομία μας σε ελεύθερη πτώση, είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι  θα γίνουμε  ανταγωνιστικοί και θα ανακάμψουμε. Η τελευταία ημιθανής αναδιάρθρωση του χρέους με το χλωμό κούρεμα, από το οποίο το 30% έγινε σε δικές μας τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ομόλογα Ελλήνων πολιτών, θεωρήθηκε ελεγχόμενη πτώχευση, με συνέπεια να καταπέσουν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και οι διεθνείς κερδοσκόποι να εισπράξουν τα στοιχήματα ύψους 2-3 δις δολαρίων.

Την ίδια ώρα, το ελληνικό κράτος έχει ήδη κάνει μερική στάση πληρωμών, αφού δεν καταβάλλει μεγάλο μέρος των υποχρεώσεών του. Και τον Ιούνιο αναμένονται νέα εξοντωτικά μέτρα που θα επιτείνουν περισσότερο την υφεσιακή περιδίνηση της ελληνικής οικονομίας  και τη δυστυχία των πολιτών. Η αδυναμία ελέγχου του νομίσματος μιας περιφερειακής οικονομίας,  η αδυναμία υποτίμησης του, την αφοπλίζει αφού βρίσκεται σε διαφορετική παραγωγική και νομισματική ζώνη ( Robert Mandel). και την καθιστά υποχείρια  στο διεθνή ανταγωνισμό, στις κυρίαρχες αγορές, στους κερδοσκόπους και στους άτεγκτους Γερμανούς. Αντί να εκδώσουμε χρήμα- με σύνεση και φειδώ βέβαια- για να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, απλώνουμε το χέρι ως κακόμοιροι επαίτες για να μας δανείσει η φοβερή Τρόικα με επαίσχυντους όρους χώρας-αποικίας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δανείων κατευθύνεται σε  παλαιότερα χρέη, τα οποία γιγαντώνονται συνεχώς, ως ένας δολοφονικός φαύλος κύκλος. Και το χειρότερο, με υποθήκευση του εθνικού μας πλούτου και ένταξη των όποιων διαφορών στο Αγγλικό δίκαιο.

Η Αργεντινή, ύστερα από την αποσύνδεση του νομίσματός της  από το σκληρό δολάριο και αφού μεσολάβησε μια αρχική δύσκολη περίοδος, έχει σήμερα απογειωθεί. Το ίδιο έγινε με το Μεξικό το  1994 ( The December mistake), που σήμερα πληρώνει τα χρέη της ακόμα και πριν την ώρα τους !Ανάλογη είναι και η περίπτωση πολλών άλλων χωρών που υιοθέτησαν υποτιμήσεις και διολισθήσεις των νομισμάτων τους, όπως η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και όχι μόνο, αλλά και η Ρωσία που δεν επιτρέπει τη λειτουργία του καζινοκαπιταλισμού. Για να μην αναφερθούμε στην Κίνα που με το μαλακό Γουάν έχει σήμερα σωρευτικό πλεόνασμα πάνω από 3,5 τρις. Και ας μην ξεχνάμε ότι,  η απογείωση της ελληνικής οικονομίας έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο «δεξιός» Σπύρος Μαρκεζίνης έκοψε την ισοτιμία της τότε δραχμής με το δολάριο στη μέση.

Σε όλο το φάσμα των διεθνών συζητήσεων, από τα αριστερά έως τα δεξιά, μεταξύ αυτών οι Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν, Πωλ Κρούγκμαν, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Κένεθ Ρογκόφ, Ότμαρ Ίσιγκ, Τόμας Μάγερ, Μάρτιν Σμίθ, Νουλιέλ Ρουμπινί, Μαρτσέλο ντε Κέκο, Χανς Βέρνερ Σίν, Χάνσ-Πέτερ φρίντριχ,Χέλμουτ Σλέσιγκερ, Μάικαελ Φούκς, Ζακ Σαπίρ, Τζώρτζ Σόρος, Αντρέ Τυρί, Σίμον Ντρέικ, Τζώρτζ Φρίτμαν του Statfort Institute, οι Ιάπωνες του Νoμούρα, ο Σίμον Ντέρικ της Mellon Bank of New York και πολλοί άλλοι, βλέπουν την αναγκαιότητα εξόδου από την ευρωζώνη. Αλλά εδώ το κατεστημένο μιλά για τη «συμμορία της δραχμής». Προφανώς γνωρίζει καλά από συμμορίες.

                                            

Τι κάνουμε

Η ανατροπή με τη δραχμή, για την Ελλάδα της ανάπτυξης, της κοινωνικής δικαιοσύνης,  της λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής αξιοπρέπειας, είναι σήμερα μονόδρομος. Η έξοδος από το καταστροφικό ευρώ, με νοικοκύρεμα του δημόσιου τομέα, με χρηστή και αποτελεσματική διοίκηση, με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, είναι η μόνη αντιπρόταση στο εξοντωτικό  Μνημόνιο.

Με τις σκέψεις αυτές, παραθέτουμε ποιο κάτω, ένα πλαίσιο συγκεκριμένων προτάσεων για την έξοδο από την κρίση, για την ανάπτυξη, για την κοινωνία των πολιτών που μπορούμε να οραματιζόμαστε για το μέλλον.  Με την απαράβατη προϋπόθεση ότι, η χώρα θα κυβερνάται με την αίσθηση του μέτρου και του δικαίου, με αποτελεσματικότητα, ικανότητα και εντιμότητα από τους άριστους και όχι τους αρεστούς. Οι προτάσεις-δράσεις  κωδικοποιούνται ως εξής:

• Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, για διεύρυνση της περιόδου συνολικής αποπληρωμής του, με περίοδο χάριτος 2-3 ετών και κούρεμα σε επίπεδα της τάξης του 30-50%.
• Έξοδος από την ευρωζώνη και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, που θα εκδίδεται ισορροπημένα και με φειδώ από το Χολαργό, με διολίσθηση της ισοτιμίας του με το ευρώ, σε αρχικά επίπεδα της τάξης του 20-30%.
• Παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολλές άλλες χώρες ( Μ. Βρετανία, Δανία, Σουηδία,Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ρουμανία, κλπ ), με παράλληλη αναζήτηση διεθνών ερεισμάτων στην Κίνα, στις ΗΠΑ, στη Ρωσία, στο Ισραήλ, αλλά και στις περιφερειακές Ευρωπαϊκές χώρες, ως ανάχωμα απέναντι στη Γερμανοποίηση της Ευρώπης
• Διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία, όπως και διεθνούς  αναπτυξιακής βοήθειας, σε συνδυασμό με την προώθηση της απορροφητικότητας των Κοινοτικών κονδυλίων.
• Επιβολή κεντρικών επιλογών και ενισχύσεων στο τραπεζικό σύστημα χωρίς κρατικοποίησή του, με ειδική διασφάλιση των καταθέσεων και των δανειακών υποχρεώσεων των πολιτών.
• Επιβολή ελέγχων σε κερδοσκοπικές και πληθωριστικές εξελίξεις, με συνδυασμό  παρεμβάσεων και κυρώσεων  στην αγορά και το Χρηματιστήριο.
• Λήψη κρατικής μέριμνας για την επάρκεια της αγοράς σε βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, φάρμακα,καύσιμα, κλπ., ιδιαίτερα στην πρώτη περίοδο της εξόδου από την ευρωζώνη. (Μετά την αρχική περίοδο 4-6 μηνών, η αγορά αναμένεται να αρχίσει να ομαλοποιείται, να υπάρχει επάρκεια αγαθών, ενώ η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, η ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης θα οδηγήσει σε επανεκκίνηση του αργούντος παραγωγικού δυναμικού, με ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση, την ανάπτυξη, την οικονομία γενικότερα).
• Εντατικοποίηση της δράσεων κατά της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, απλούστευση, αντικειμενικοποίηση και εκσυγχρονισμός του φορολογικού συστήματος και μείωση του ΦΠΑ.
• Περιστολή των δημόσιων δαπανών, ορθολογικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της κοινωνικής ασφάλισης, κατάρτιση λίστας και εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης φαρμάκων, βελτίωση και στοχοποίηση των κοινωνικών παροχών στους πραγματικά έχοντες ανάγκη.
• Κατάρτιση προϋπολογισμών μηδενικής βάσης, σε συνδυασμό με ορθολογική κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την τοπική αυτοδιοίκηση.
• Λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων  για την πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, με απλούστευση και εκσυγχρονισμό των διαδικασιών και την επιβολή αυστηρών κυρώσεων, με ενίσχυση των ελεγκτικών και κυρωτικών μηχανισμών.
• Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για επίσπευση απονομής της δικαιοσύνης
• Κατάρτιση προγραμμάτων επιδοτούμενης  απασχόλησης, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και του επαγγελματικού προσανατολισμού, αποτροπή των παρασιτικών δραστηριοτήτων και ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης και παραγωγής.
• Ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης και της αποκέντρωση, με παράλληλη αποτροπή φαινομένων ακραίου τοπικισμού.
• Κίνητρα για την αποτροπή πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και αποκλεισμός των πρωτόγνωρων διεθνώς πρακτικών της εφεδρείας, των απολύσεων, της περαιτέρω συμπίεσης των εισοδημάτων, που εκτός από απάνθρωπες είναι και αντιοικονομικές, αφού οδηγούν σε συρρίκνωση της εσωτερικής ζήτησης και σε κοινωνικές συγκρούσεις που παραλύουν την κοινωνική συνοχή και την οικονομική εξυγίανση.
• Διασφάλιση της εθνικής ταυτότητας της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με στήριξη του ελληνικού πολιτισμού, των παραδόσεων, της επιστήμης και των τεχνών, ενίσχυση των δεσμών με την Ομογένεια, αποφυγή δημιουργίας πολυπολιτισμικής κοινωνίας που οδηγεί σε αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης, σε φυλετικές συγκρούσεις, σε διάλυση της χώρας, όπως έχει αποδειχθεί από πολλά άλλα ιστορικά παραδείγματα ( Λίβανος, Βοσνία, Κόσοβο, Κύπρος,  κλπ.
• Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την προσέλκυση επενδύσεων και κεφάλαιων που θα εισρεύσουν στη χώρα και στις ελληνικές τράπεζες, μετά την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην οικονομία της χώρας, με παράλληλη λήψη μέτρων για την αποτροπή απεχθών μονοπωλιακών εξαγορών από διεθνή συμφέροντα.
• Δράσεις για την αποτροπή της φυγής των Ελλήνων στο εξωτερικό, επιλογή επιθυμητών μεταναστευτικών εισροών, μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση, διασφάλιση των συνόρων, πάταξη της δουλεμπορίας και της εγκληματικότητας.
• Ενίσχυση της αμυντικής  επάρκειας της χώρας με εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων και ενίσχυση της αμυντικής μας βιομηχανίας
• Κατάρτιση ενεργού αναπτυξιακού προγράμματος, με στήριξη της εγχώριας παραγωγής, των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών, των υγιών βιομηχανικών και κατασκευαστικών μονάδων.
• Άμεση αξιοποίηση του ορυκτού και ενεργειακού πλούτου της χώρας, με κατάρτιση της ΑΟΖ  Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ.
• Ενίσχυση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στη βιομηχανία και τις κατασκευές, στην εναλλακτική ενέργεια, στον ποιοτικό και θαλάσσιο τουρισμό, στη ναυτιλία, τις σύγχρονες, τις εναλλακτικές και θερμοκηπευτικές καλλιέργειες, την ιχθυοκαλλιέργεια, τη βιομηχανία τροφίμων και λιπασμάτων, των αμυντικών προϊόντων, των ναυπηγείων, τη φαρμακοβιομηχανία, τις μεταφορές και logistics, τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες  τις νέες τεχνολογίες, την εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία.
•  http://press-gr.blogspot.gr/2012/10/41.html

Don’t give up!

 

Don’t give up!

26 Ιαν, ’13 6:26 ΜΜ

Εγραψε: Pitsirikos

 

Καλημέρα πιτσιρίκο, δεν είχα σκοπό να σου ξαναγράψω τόσο σύντομα όχι γιατί δεν έχω τι να σου πω ή σκέψεις να μοιραστώ αλλά θα προτιμούσα να τα λέγαμε μαζεμένοι μαζί με άλλους στο προαύλιο μιας κατάληψης, στη μέση μια πορείας καθώς θα ανηφορίζουμε, σε ένα τραπέζι. Όμως έπεσα πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο από τα τέλη Ιουνίου του 2012. Είναι μια κουβέντα που είχε ο Julian Assange (πριν βρει καταφύγιο στη πρεσβεία του Εκουαδόρ εδώ στο Λονδίνο) με τους Noam Chomsky και Tariq Ali. Τρέφω μεγάλο θαυμασμό και για τους 3 αυτούς ανθρώπους, τόσο για τη σκέψη τους όσο και για το θάρρος τους.
Το βίντεο είναι στα αγγλικά, απλά και κατανοητά, δεν έχω τον τρόπο να το μεταφράσω ολόκληρο αλλά πιστεύω ότι η πλειοψηφία των αναγνωστών σου δε θα έχουν πρόβλημα να το παρακολουθήσουν. Παρ’ όλα αυτά, μετάφρασα τις απαντήσεις των Chomsky και Ali στην τελευταία ερώτηση του Assange η οποία ήταν και η αφορμή να σου στείλω αυτό το mail.
Τελευταία, όταν σε ένα κείμενο σου είτε επικρίνεις την αδράνεια και μοιρολατρία της πλειοψηφίας των Ελλήνων, είτε αναφέρεσαι με ενθουσιασμό σε κάποιες μεμονωμένες δράσεις-αντίδρασης, υπάρχει πάντα κάποιος ηλίθιος/α (δικός μου χαρακτηρισμός) από κάτω στα σχόλια, ανικανοποίητος από το κείμενο σου, που αναζητεί ή απαιτεί από σένα προτάσεις.

Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτοί οι άνθρωποι κοροϊδεύουν κυρίως τον εαυτό τους αλλά και τους άλλους. Δεν είναι διατεθειμένοι να το κουνήσουν μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή τους, καμιά πορεία, καμία απεργία, καμία κατάληψη, καμία συγκέντρωση ή καμία πρωτοβουλία δεν είναι αρκετή, θέλουν πάντα κάτι παραπάνω.

Στην πραγματικότητα αναζητούν μια δικαιολογία για να κάτσουν εκεί που κάθονται.
Αυτό το κείμενο όμως δεν είναι τόσο για αυτούς τους μαλάκες, αλλά κυρίως για όσους όσους είναι εν δράσει αλλά δικαιολογημένα μπορεί να απογοητεύονται από την αδράνεια των γύρων τους ή τα μη άμεσα αποτελέσματα.
Η μετάφραση που ακολουθεί είναι στο πόδι και προσαρμοσμένη στην ελληνική γλώσσα με κάποιες διευκρινίσεις σε παρένθεση.
Η ερώτηση του Julian Assange: «Μετά από δυο δεκαετίες καθίζησης στη ριζοσπαστικοποίηση των πολιτών σε όλο το κόσμο, φαίνεται να υπάρχει μια αναγέννηση (Αραβική Άνοιξη, Ευρωπαϊκός Νότος, Occupy Movement) , τι συμβουλή θα είχατε να δώσετε σε αυτούς τους νέους ανθρώπους λόγω εμπειρίας;
Tariq Ali: «Θα απέφευγα να δώσω συμβουλές στη νέα γενιά, γιατί κάθε γενιά σε σχέση με τις προηγούμενες έχει πολλές διαφορές, όπως και ο κόσμος γύρω μας έχει αλλάξει πολύ. Η μόνη διαχρονική συμβουλή που θα μπορούσα να δώσω είναι «μην το βάζεις κάτω όταν όλα δυσκολεύουν, και… νιώθεις ότι όλα είναι χαμένα και οι γύρω σου έχουν γίνει παθητικοί και αυτό συνήθως οδηγεί στην απόγνωση». Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουν οι νέοι που μεγαλώνουν σήμερα, ότι πρέπει να είναι μέσα σε δράση. Και η δράση είναι που φέρνει την ελπίδα και, αν δεν διεκδικήσουν οι ίδιοι, κανένας δε θα τους τα προσφέρει στο πιάτο. Αυτό είναι που πρέπει να κρατήσουν, σε μια εποχή που αναγεννιέται η ριζοσπαστικοποιηση: Μην το βάζεις κάτω, έχε ελπίδα, παράμεινε σκεπτικός, κρίνε το σύστημα που όλους μας δεσπόζει και, αργά ή γρήγορα, αν όχι σε αυτή τη γενιά αλλά στις γενιές που ακολουθούν η αλλαγή θα έρθει.»
Noam Chomsky: «Πολλά έχουν ήδη αλλάξει μέσα σε αυτά τα χρόνια, και έχουν αλλάξει συχνά προς το καλλίτερο. Και έχουν αλλάξει γιατί πολύ άνθρωποι αφοσιώνονται σε ένα σκοπό και αυτό δεν έχει τελειώσει, οι αλλαγές είναι εδώ και όλοι μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό. Στη πραγματικότητα, υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα, αν η εξέλιξη των ειδών συνεχιστεί όπως σήμερα, στο μέλλον θα αντιμετωπίσουμε κατάρρευση της πιθανότητας για αξιοπρεπή επιβίωση, για λόγους όπως η εξάρτηση μας από τη χρήση των υγρών καυσίμων, αυτό είναι εξαιρετικά σοβαρό θέμα και κατευθυνόμαστε προς το γκρεμό.»
Υ.Γ. Για τους φιλελεύθερους αναγνώστες σου. Σε ένα σημείο της συνέντευξης γίνεται αναφορά στον καπιταλισμό και κατά πόσο είναι το μη χείριστο σύστημα και το μόνο που εξασφαλίζει τη δημοκρατία. Φυσικά αυτό είναι ένας ακόμα μύθος του νεοφιλελευθερισμού της κενής λογικής και ως παράδειγμα δίνεται η Κίνα, όπου μη δημοκρατική χώρα, σίγουρα μη κομμουνιστική, έχει ένα αυταρχικό καθεστώς και ο καπιταλισμός κατά παραδοχή όλων δουλεύει καλλίτερα από κάθε άλλη εν μέρει δημοκρατική χώρα.
Υ.Γ.2 Οι αγώνες δίνονται παντού, μέσα στην οικογένεια, στην εργασία, στη γειτονιά, στην Ελλάδα, στο εξωτερικό. Αν μια μάχη χαθεί στο μέρος σου και έχεις βγει όρθιος, δώσε τον εαυτό σου σε μια άλλη μάχη πιο δίπλα. Αυτό για όσους χωρίς ντροπή στιγματίζουν όσους έχουν φύγει εξωτερικό ή όσους απεργούν όταν οι ίδιοι δέχτηκαν μειώσεις στη δουλεία τους είτε γιατί ηττήθηκαν, είτε γιατί σκύψανε το κεφάλι και επιθυμούν να συμβεί το ίδιο σε όλους, αυτό το τελευταίο είναι ξεφτίλα.
(Αγαπητέ φίλε, ευχαριστώ. Πραγματικά, το μίσος των προσκυνημένων για αυτούς που αντιστέκονται είναι εντυπωσιακό. Θέλουν να σε πάρουν κάτω στον βούρκο τους, για να δικαιολογήσουν την δουλοπρέπειά τους.)
http://pitsirikos.net/2013/01/dont-give-up/ 

σπουδαζουν στο εξωτερικο,δεν εχουν σχεση με την ελλαδα,και ερχονται εδω διευθυντες.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ We strongly encourage all WBS Alumni to keep their contact details up-to-date with the ON-LINE DATABASE hosted by the Alumni Office

Σκοπός των συγκεντρώσεων μας είναι η προώθηση του ονόματος του Warwick Business School στην Ελλάδα. The purpose of our gatherings is to form the foundation of a community that will try to enhance the value of the WBS degrees in Greece, not only through interpersonal networking, but also through a collective promotion of the Warwick Business School. Alumni events have been hosted several times. If you want to be invited to the next one, please contact us and WBS Alumni office. For information relating to activities in Greece, please email Dimos Silvestriadis dimos.silvestriadis@magazino.com For information relating to WBS, please email the WBS Alumni Office alumni@wbs.ac.uk

Φωτογραφίες από τη συνάντηση που έγινε τη Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2002 στην Αθήνα.. Pictures from the gathering on Wednesday November 13 2002 in Athens...

Vassilis Lazaris [MBA 95/96], Theodora Theodorakopoulou [MSc MSOR 00/01], Stavros Phocas-Cosmetatos [ BSc 01/04], Fanny Sideridou [MSc Pharmaceutical Analysis 00/01], Spyros Papadatos [MBA 00/01], Maria Stefanopoulou [MBA 97/98]

Michael Labrou [MBA 88/89], Evgenia-Tina Iordanidou [MBA 99/00], Korina Tzanou [MBA 94/95]

Helen Bardopoulou [MBA 96/97], friend, Stavros Spilliadis [MBA 96/97], Maria Stefanopoulou [MBA 97/98], Vassiliki Zaka [MBA 89/90], Victor Papakonstantinou [MBA 94/95], Maria Chryssoulaki [MBA 94/95]

Spyros Tzoras [MBA 98/99], Nikos Christodoulou [MBA 94/95], Spyros Samout [MBA 98/99]

Manos Nikolakis [MBA 01/02], Maria Chryssoulaki [MBA 97/98], Dimtris Rousakis [ MBA 01/02], Stefanos Anagnostou [MBA 97/98]

Dimos Silvestriadis [MBA 98/99], Vasiliki Kanellaki [DL MBA], Homer Papadatos [DL MBA]

Organisers: Spyros Samout [MBA 98/99], Maria Chryssoulaki [MBA 97/98], Dimos Silvestriadis [MBA 98/99]

Φωτογραφίες από τη συνάντηση που έγινε τη Πέμπτη 19 Απριλίου 2001 στην Αθήνα.. Pictures from the gathering on Thursday April 19th, 2001 in Athens... About 60 Alumni were present at the event, 50% MBA, 45% postgraduate and 5% PhD. The bar was packed with people...there was no more space and many were outside the bar

Spyros Tzoras MBA 98/99, Kleber Costa MBA98/99, Costas Contoleon MBA98/99, Margaret..., Spyros Samout MBA98/99, Annita Florou PhD. 2001, Keith Hoskin, Professor Accounting, George Gotzinas MA OS 99/00 Ioanna Dantidi PhD 2000, Christophe Leferbvre MA IR 98/99 [photo reunion2]

X, Y, Tina Iordanidou MBA 99/00, X, Iliana Anagnou-Basioudi MS EF 98/99[photo reunion1]

George Leledakis Phd 2000, ?, George Gotzinas MA OS 99/00, ?, Ilias Basioudis Phd 2000, Cristophe Lefebvre MA IR 98/99[photo reunion6]

MBA 94/95: Dimitris Scapinakis, Nikos Christodoulou, Kornelia Tzanou, Dimitris Frangos, Victor Papakonstantinou[photo class94-95]

MBA 97/98: Maria Stefanopoulou, Maria Chryssoulaki, Konstantinos Bourgiotis, George Lelakis, Stefanos Anagnostou [photo class97-98]

MBA Class 98/99 : Costas Contoleon, Kleber Costa, Dimos Silvestriadis, Spyros Samout, Spyros Tzoras, Iris Alexandri, Maria Mamalaki [photo class98-99]

Tina Iordanidou MBA 99/00, Spyridon Papadatos, MBA 00/01, Eirini Drakaki MBA 00/01, Konstantinos Pagonas MBA 00/01[photo class99-01]

Konstantinos Xenos MBA 95/96, Anna Lioliaki MBA 95/96, Annita Florou PhD 2001, Dimos Silvestriadis MBA 98/99

Organisers Spyros Samout and Dimos Silvestriadis  http://magazino.com/wbshellas/

φωτο

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012 22:00

Ακριβώς μπροστά τους ο Βύρων Πολύδωρας!

Αρχική

Παραπολιτικά

Εκτύπωση

Σύσταση

Ακριβώς μπροστά τους ο Βύρων Πολύδωρας!
Υπάρχουν σχετικά λίγες φωτογραφίες του Σαμαρά με τον Καραμανλή από την περίοδο της ΟΝΝΕΔ παρότι αμφότεροι είχαν τακτικές συναντήσεις λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων της γαλάζιας νεολαίας στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Χτες το parapolitika.gr σας παρουσίασε μία και επειδή το αναδείξατε δημοφιλέστερο θέμα της ημέρας, σας παραθέτουμε μία ακόμη, από το πλούσιο αρχειακό υλικό που έχουμε.
Είναι μία φωτογραφία από σεμινάριο της ΟΝΝΕΔ σε ξενοδοχείο της Κηφισιάς το 1975 . Μπροστά κάθεται ο Βύρωνας Πολύδωρας, πίσω ο Σαμαράς με τον Καραμανλή και δίπλα στον σημερινό πρωθυπουργό βρίσκεται ο υπεύθυνος φοιτητικού της παράταξης Θρασύβουλος Μαυρομάτης.
Όλοι ανεξαιρέτως σήμερα βρίσκονται ακόμη στις κομματικές επάλξεις.

Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ

Στις 13 Αυγούστου 1925 τα μέλη της Ιδρυτικής Επιτροπής συνεδριάζουν στο ξενοδοχείο «ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ» και αποφασίζουν την σύσταση Σωματείου με όνομα «ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ»
και εγκρίνουν το καταστατικό του στο οποίο προβλέπονται ως σκοποί:

α. Η αρμονική ανάπτυξις των πνευματικών, ηθικών και σωματικών δυνάμεων ως και του χαρακτήρος των Ελληνοπαίδων συμφώνως προς τους Νόμους του Ελληνικού κράτους και την αντίληψιν της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

β. Η εντός των ανωτέρω πλαισίων προαγωγή πάσης φύσεως πολιτιστικών εκδηλώσεων και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανόμενης και της επιμόρφωσης και εκπαίδευσης ενηλίκων

 Εμμανουήλ Μπενάκης και στεφανος δελτα θεωρούνται οι πατέρες του Κολλεγίου Αθηνών.
ο Εμμανουηλ Μπενακης Απεβίωσε το 1947 στην Αθήνα. Το φέρετρό του ήταν σκεπασμένο με την σημαία του Κολλεγίου Αθηνών.
 Μπενακης-Δραγουμης.Η ένταξή του Ιωνα Δραγουμη στο αντιβενιζελικό στρατόπεδο έγινε αφορμή, όταν μαθεύτηκε η δολοφονική απόπειρα στο Παρίσι εναντίον του Βενιζέλου, να συλληφθεί σε ενέδρα ανδρών της ασφαλείας του τότε αρχηγού της Χωροφυλακής Εμμανουήλ Ι. Ζυμβρακάκη και να βρει τραγικό τέλος στο σημείο που έχει σήμερα ανεγερθεί η αναμνηστική στήλη. Ως ηθικοί αυτουργοί, διατάξαντες την εκτέλεση, κατηγορήθηκαν οι Παύλος Γύπαρης (διοικητής του παρακρατικού σώματος που συνέλαβε τον Δραγούμη, απών όμως κατά τη σύλληψη και την εκτέλεση), Εμμανουήλ Ρέπουλης (αντιπρόεδρος και επί κεφαλής στο εσωτερικό της κυβερνήσεως του απουσιάζοντος στο εξωτερικό Ελευθερίου Βενιζέλου), Εμμανουήλ Μπενάκης (παλαιός υπουργός του Βενιζέλου, κατηγορηθείς, μετά θάνατον όμως, από τον ίδιον τον Γύπαρη το 1935 ως διατάξας την εκτέλεση). Δεν προέκυψαν όμως επαρκείς αποδείξεις εις βάρος τους, ενώ οι ίδιοι πάντοτε επέμεναν για την αθωότητά τους και αθωώθηκαν στη δίκη που έγινε το Νοέμβριο του 1922 υπό την επαναστατική κυβέρνηση Πλαστήρα-Γονατά.Το 1941 ο Φίλιππος Δραγούμης εμπιστεύεται στη Δέλτα τα ημερολόγια και το αρχείο του αδερφού του, Ίωνα Δραγούμη, στα οποία η Δέλτα πρόσθεσε περίπου 1000 χειρόγραφες σελίδες με σχόλια για το έργο του Δραγούμη.
Ο Στεφανος Δελτα Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1863 και καταγόταν από Φαναριώτικη οικογένεια. Η μητέρα του, Σοφία, καταγόταν από την σπουδαία Οικογένεια Καραθεοδωρή. Φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους σχολή και ασχολήθηκε με τις εμπορικές επιχειρήσεις.
Το 1895 παντρεύτηκε την λογοτέχνη Πηνελόπη Μπενάκη - Δέλτα. Ο γάμος του με την Πηνελόπη ήταν στα πλαίσια των συμμαχιών που εφάρμοζε ο πατέρας της Εμμανουήλ Μπενάκης. Γι' αυτό και πέρασε κρίσεις, ειδικά όταν αυτή γνώρισε και σύναψε ερωτικό δεσμό με τον Ίωνα Δραγούμη, δεσμό τον οποίο και του αποκάλυψε. Μαζί της απέκτησε τρεις κόρες: την Σοφία, σύζυγο Μαυροκορδάτου, την Βιργινία, αρχινοσοκόμο, σύζυγο του πολιτικού Αλεξάνδρου Ζάννα και γιαγιά του πολιτικού Αντώνη Σαμαρά και την Αλεξάνδρα, σύζυγο του κτηματία Αντώνη Παπαδόπουλου.

Ο ΑΠΟΓΟΝΟΣ

 
Ο Αντώνης  Σαμαράς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 1951, γιος του διακεκριμένου καρδιολόγου και διευθυντή του Ευαγγελισμού Κωνσταντίνου Σαμαρά και της Θεσσαλονικιάς Ελένης Ζάννα. Από την πλευρά του πατέρα του είναι ανιψιός του παλιού βουλευτή Μεσσηνίας της ΕΡΕ Γεωργίου Σαμαρά, του οποίου ακολούθησε τα χνάρια στην πολιτική και από το γένος της μητέρας του εγγονός του παλιού βενιζελικού βουλευτή Θεσσαλονίκης και Υπουργού Αλέξανδρου Ζάννα και δισέγγονος της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα. Η γιαγιά του, Βιργινία Ζάννα, διεκδίκησε τον τίτλο της πρώτης ελληνίδας βουλευτού. Κατήλθε ως υποψήφια της κεντρώας παράταξης ΕΠΕΚ - Φιλελεύθεροι στην επαναληπτική εκλογική αναμέτρηση της 18ης Ιανουαρίου 1953 στη Θεσσαλονίκη, αλλά ηττήθηκε από την υποψήφια του δεξιού Ελληνικού Συναγερμού, Ελένη Σκούρα.

Αποφοίτησε το 1969 από το Κολλέγιο Αθηνών  (συνιδρυτής του ο Στέφανος Δέλτα, σύζυγος της Πηνελόπης Δέλτα), στο οποίο φοιτούσε και ο κατά ένα χρόνο μικρότερός του Γιώργος Παπανδρέου, προτού ο ίδιος και η οικογένειά του πάρουν τον δρόμο της εξορίας κατά τη διάρκεια της Χούντας. Οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν και πάλι λίγα χρόνια αργότερα, στο Κολλέγιο Άμχερστ της Μασαχουσέτης, όπου ο Γιώργος Παπανδρέου σπούδαζε Κοινωνιολογία και ο Αντώνης Σαμαράς Οικονομικά. Μάλιστα, θα συγκατοικήσουν για ένα διάστημα στη φοιτητική εστία του Κολεγίου. Ο Αντώνης Σαμαράς θα συνεχίσει τις σπουδές του στο Χάρβαρντ, στη διοίκηση επιχειρήσεων, και θα υποστηρίξει τη διδακτορική του διατριβή για τις «Σχέσεις των πολυεθνικών εταιρειών και κυβερνήσεων».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/biographies/487#ixzz2B6NoLkXw

Στα 19 του το 1970, ταξίδεψε στις Η.Π.Α. για σπουδές στην Ιατρική. Του άλλαξε γνώμη μια διάλεξη του νομπελίστα οικονομολόγου Γκαλμπρέϊθ και ως το 1974, σπούδασε οικονομικά στο Amherst College, όπου παρουσίασε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα «Σχέσεις Πολυεθνικών Εταιρειών και Κυβερνήσεων».

 Το 1976 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον όρισε υπεύθυνο του Σπουδαστικού Τμήματος και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ. Είναι όμως, πολιτικό τέκνο του Ευάγγελου Αβέρωφ, τον οποίο ο Σαμαράς χαρακτηρίζει «δάσκαλό» του. Ο δημοσιογράφος Σταύρος Ψυχάρης αποκάλυψε ότι ο Αβέρωφ το 1984, τον προτιμούσε ως διάδοχό του, ήταν όμως μόλις 33 ετών. 

http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CE%B1 %CF%81%CE%AC%CF%82_%CE%91%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82

Για να τον δέχτηκε στο ΜΒΑ του το Harvard, φαντάζομαι, εάν δεν είχε κάποια σημαντική εργασιακή εμπειρία – τουλάχιστον 3 χρόνια όπως συνηθίζεται – στη χειρότερη θα πρέπει να αποτελούσε κάποιο είδους σημαντικής εξαίρεσης! 

http://maga.gr/2012/03/05/samaras-epikindynos/ 

Ακριβώς μπροστά τους ο Βύρων Πολύδωρας!
Υπάρχουν σχετικά λίγες φωτογραφίες του Σαμαρά με τον Καραμανλή από την περίοδο της ΟΝΝΕΔ παρότι αμφότεροι είχαν τακτικές συναντήσεις λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων της γαλάζιας νεολαίας στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Είναι μία φωτογραφία από σεμινάριο της ΟΝΝΕΔ σε ξενοδοχείο της Κηφισιάς το 1975 . Μπροστά κάθεται ο Βύρωνας Πολύδωρας, πίσω ο Σαμαράς με τον Καραμανλή και δίπλα στον σημερινό πρωθυπουργό βρίσκεται ο υπεύθυνος φοιτητικού της παράταξης Θρασύβουλος Μαυρομάτης.
Όλοι ανεξαιρέτως σήμερα βρίσκονται ακόμη στις κομματικές επάλξεις.


Γεγονότα- σταθμοί στην πολιτική δραστηριότητα του Αντώνη Σαμαρά μέχρι σήμερα

• Το 1975 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΟΝΝΕΔ
• Από το 1977 ως το 1990 εκλέγεται σε ηλικία 26 ετών, ο νεότερος έως σήμερα βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, για έξι συνεχείς θητείες στη Μεσσηνία τη Νέας Δημοκρατίας.
• Το καλοκαίρι του 1989 ορκίστηκε για πρώτη φορά υπουργός Οικονομικών (κυβέρνηση Τζαννετάκη)
• Τον Οκτώβριο του 1989 ορκίστηκε υπουργός Εξωτερικών (Οικουμενική)
• Το ίδιο Χαρτοφυλάκιο διατήρησε στην επόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη, ως τον Απρίλιο του 1992.
• Το 1992 υπέγραψε ως υπουργός Υπουργός Εξωτερικών τη Συνθήκη Πολιτική και Νομισματικής Ενοποίησης της Ευρώπης (στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας )
• Το 1993 διαφώνησε με την Κυβέρνηση Μητσοτάκη και ίδρυσε το κόμμα «Πολιτική Άνοιξη»
• Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1993 αναδεικνύεται αρχηγός του τρίτου κόμματος στην Ελληνική Βουλή
• Από τις αρχές του 1997, μετά την εκλογή του Κώστα Καραμανλή, στηρίζει τη Νέα Δημοκρατία σε μια σειρά από εκλογικές αναμετρήσεις
• Τις παραμονές των εκλογών του 2004 διαλύει την «Πολιτική Άνοιξη» και στηρίζει για μια ακόμη φορά τη Νέα Δημοκρατία
• Τον Ιούνιο του 2004 εκλέγεται με το ψηφοδέλτιο την Νέας Δημοκρατίας ευρωβουλευτής
• Στις εκλογές του 2007 επανεκλέγεται βουλευτής Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας
• Τον Ιούνιο του 2009 ορκίζεται υπουργός Πολιτισμού στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας
• Τον Ιούνιο του 2009 ως Υπουργός Πολιτισμού εγκαινίασε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης
• Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2009 επανεκλέγεται πρώτος βουλευτής Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας.

  ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ

Ένας άλλος της παρέας, ο Φίλιππος Τσιάρας (σήμερα διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης), σχολιάζει σχετικά ότι «εάν δεν ήταν η Χούντα, πιθανώς οι δυο τους δεν θα δένονταν με αυτή τη φιλία … οι πολιτικές σταδιοδρομίες τους θα καθορίζονταν από το ποιος θα ήταν στην εξουσία στην Ελλάδα».

Ο συμφοιτητής αργότερα του Σαμαρά στο Χάρβαντ Μάρσαλ Τοπλάνσκι θυμάται ότι φορούσε πολύ συχνά μπλε σακάκι στις εξόδους του τη δεκαετία του ’70, ενώ ο Τσιάρας λέει για τον Παπανδρέου ότι προτιμούσε τα τζιν και τα μπλουζάκια, αλλά και μία… κιθάρα.

Ο Σαμαράς «ήταν ιδιαίτερα παθιασμένος με ότι καταπιανόταν», λέει ο Τοπλάνσκι, σήμερα επικεφαλής της τεχνολογικής Wise Window στην Καλιφόρνια. «Τον απασχολούσε η Ελλάδα και το μέλλον της, αλλά και η επιστροφή του για να ξεχωρίσει εκεί». Οπως θυμάται χαρακτηριστικά, σε ένα γεύμα που παρέθεσε κάποτε σε ελληνικό εστιατόριο, σιγουρεύτηκε ότι όλοι ήξεραν ποιο πιάτο έτρωγαν, ενώ εάν δεν τους άρεσε φρόντισε να πάρουν κάτι άλλο.

Μαζί από τα πρώτα χρόνια

Το Κολέγιο Αθηνών όπου φοίτησαν, ιδρύθηκε μεταξύ άλλων και από έναν προπάππου του Σαμαρά, ενώ φιλοξένησε εκτός από τον Γ.Παπανδρέου και τον πατέρα του, Ανδρέα. Του προσέφερε έτσι από την εφηβεία τη δικτύωση με τις μεγάλες οικογένειες της Αθήνας, με παιχνίδια τένις και πάρτι στα πριβέ κλαμπ, θυμάται η Λία Δανιόλου, στέλεχος της ΝΔ που τον γνωρίζει από την παιδική τους ηλικία. Μάλιστα, στα 17 κέρδισε το εφηβικό πρωτάθλημα τέννις στην Ελλάδα.

«Ηταν εμφανές ότι διέθετε την ποιότητα ενός ανθρώπου των αθλημάτων… σε αυτή την κρίσιμη ηλικία, η άθληση σου δίνει εμπιστοσύνη στον ευατό σου», θυμάται ο αναπληρωτής αντιπρύτανης στο Πανεπιστήμιο Σίτι στο Λονδίνο, Ντίνος Αρκουμάνης.

Αυτή την αυτοπεποίθηση πήρε μαζί του και στο Αμχερστ, θυμάται ο καθηγητής του Βάλτερ Νίκολσον. «Ηταν ένας από τους πλέον γοητευτικούς φοιτητές που δίδαξα», θυμάται για τον νέο που πήρε το πτυχίο του στα οικονομικά με την κορυφαία διάκριση magna cum laude (με εξαιρετικούς επαίνους). Στη συνέχεια πήγε στο Χάρβαρντ για να σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων, ενώ ο Παπανδρέου κοινωνιολογία στο LSE του Λονδίνου.

Παράλληλη πορεία δεκαετιών

Σήμερα, οι δύο άνδρες φαίνονται να ακολουθούν σχεδόν διαμετρικά αντίθετες πορείες.

Ο Σαμαράς «είναι αποφασισμένος και ξεροκέφαλος… όταν πιστεύει κάτι δεν αλλάζει. Δεν συμβιβάζεται», σχολιάζει ο Θεόδωρος Βάρδας του ΣΕΛΠΕ, που τον γνωρίζει τέσσερις δεκαετίες. Όπως εκτιμά ο Γιώργος Καρβούνης, διαχειριστής κινδύνου στην Κύπρο και την Federal Bank of the Middle East, «εάν πάρει την εξουσία και οι αρχές του είναι λάθος, η σφοδρότητα με την οποία υποστηρίζει τα πιστεύω του μπορούν να οδηγήσουν σε λάθος δρόμο τη χώρα».

«Συνεχίζει να χάνει ευκαιρίες για να αναδειχθεί σε αξιόλογο αντιπολιτευτικό αντίπαλο… δεν είναι ο καπετάνιος που κυβερνά το πλοίο της αντιπολίτευσης στην Βουλή» εκτιμά -και με την πιο βρετανική οπτική του- ο Γιανς Μπαστιάν, από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Ο Παπανδρέου παρουσιάζεται… φιλοσοφημένος για τη φιλία του με τον πολιτικό του αντίπαλο. Σε συνέντευξή του στις 19 Ιουλίου σχολίασε ότι «έχουμε μία μακρόχρονη προσωπική σχέση», αλλά στην πολιτική συγκρουόμαστε, αλλά και διερευνούμε πιθανές προσεγγίσεις. … Κάποια στιγμή, μετά από καμιά δεκαετία, μπορεί να κάτσουμε με ένα ποτήρι κρασί, να σκεφτούμε ξανά όσα συνέβησαν και να κάνουμε μία εκτίμηση για το πώς πήγαν τα πράγματα στην Ελλάδα».
 

In an article for the LA Times, college mates recalled how Samaras and Papandreou were united by their opposition to the military junta that ruled Greece while they were at a prestigious college far from the trouble. Both grew beards after the junta famously banned them. “One (Papandreou) was like a loyal and friendly Labrador; the other (Samaras,) an Afghan wolfhound,” said Philip Tsiaras, a New York-based artist who boarded at the college at the same time. “They were temperamental opposites, but somehow complemented each other. It was their forced isolation . . . that brought them together.”
Jim Warren, a former Chicago Tribune bureau chief in Washington, was at Amherst with Samaras and wrote recently in The Daily Beast that Samaras and Papandreou were known as two very handsome “mythical characters,” with gorgeous women from nearby Smith and Mt. Holyoke Colleges amid a “clique of aristocratic jet-setting friends.” Gordon Wiltsie, a renowned adventure photographer who lives in Bozeman, Montana, was Samaras’s sophomore roommate and remembered him as very conservative, a rule-follower who liked women and that Papandreou – unlike his whispery-voiced persona as Prime Minister, partied hard.
http://greece.greekreporter.com/2012/06/20/profile-of-new-greek-prime-minister-antonis-samaras-principled-or-opportunist/

Φίλος του Σαμαρά συμβούλευε πώς να στέλνουν τα λεφτά στην Ελβετία.

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Φίλος του Σαμαρά συμβούλευε πώς να στέλνουν τα λεφτά στην Ελβετία.

Το Μάρτιο του 1997 ιδρύεται το Swiss-Greek Chamber of Economics. Πρόεδρος και ιδρυτής ο Νικόλαος Αγγελιδάκης. Στενός φίλος του Αντώνη προωθεί μέσω του επιμελητήριου της business μεταξύ των δυο χωρών. Εκτός από τα σοκολατάκια και τα ρολόγια οι δουλειές επικεντρώνονται και στα χρηματοοικονομικά. Η Credit Suisse μέλος του Swiss-Greek Chamber ofEconomics ανοίγει γραφείο στην Αθήνα. Ακολουθούν άλλες 50 επιχειρήσεις του χρηματοοικονομικού κλάδου με υποκαταστήματα ή έδρα την Αθήνα. Οι δουλειές πάνε καλά τα χρόνια περνούν και το Επιμελητήριο «προσφέρει στα μέλη του μια σειρά από υπηρεσίες για να βοηθήσει τις επιχειρήσεις τους να αναπτυχθούν. Για παράδειγμα: η οικονομική έρευνα, επαφές και επιχειρηματικά ανοίγματα, συμβουλές για τους τοπικούς φόρους, νόμους, και τη χρηματοδότηση, την υποστήριξη στις επαφές με τις τοπικές αρχές, δημόσιους οργανισμούς και ομάδες συμφερόντων καθώς και υπηρεσίες όπως εγκαταστάσεις αναζητήσεις, συμβουλές σχετικά με τις συγχωνεύσεις, τις εξαγορές και τη ρύθμιση των εταιρειών».

Αντώνη γιατί δεν ρωτάς το φιλαράκι που τόσα χρόνια προσέφερε τόσο ειδικευμένες υπηρεσίες τι ξέρει για τα δις των ελλήνων στην Ελβετία; Για …ψάξε το λίγο. 
 http://ixnos.blogspot.gr/2012/08/blog-post_1917.html

Αντώνης Σαμαράς (1951 – ?)

Έλληνας πολιτικός και οικονομολόγος, πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 20 Ιουνίου 2012, επικεφαλής κυβερνήσεως συνεργασίας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.
Ο Αντώνης  Σαμαράς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 1951, γιος του διακεκριμένου καρδιολόγου και διευθυντή του Ευαγγελισμού Κωνσταντίνου Σαμαρά και της Θεσσαλονικιάς Ελένης Ζάννα. Από την πλευρά του πατέρα του είναι ανιψιός του παλιού βουλευτή Μεσσηνίας της ΕΡΕ Γεωργίου Σαμαρά, του οποίου ακολούθησε τα χνάρια στην πολιτική και από το γένος της μητέρας του εγγονός του παλιού βενιζελικού βουλευτή Θεσσαλονίκης και Υπουργού Αλέξανδρου Ζάννα και δισέγγονος της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα. Η γιαγιά του, Βιργινία Ζάννα, διεκδίκησε τον τίτλο της πρώτης ελληνίδας βουλευτού. Κατήλθε ως υποψήφια της κεντρώας παράταξης ΕΠΕΚ - Φιλελεύθεροι στην επαναληπτική εκλογική αναμέτρηση της 18ης Ιανουαρίου 1953 στη Θεσσαλονίκη, αλλά ηττήθηκε από την υποψήφια του δεξιού Ελληνικού Συναγερμού, Ελένη Σκούρα.

Αποφοίτησε το 1969 από το Κολλέγιο Αθηνών (συνιδρυτής του ο Στέφανος Δέλτα, σύζυγος της Πηνελόπης Δέλτα), στο οποίο φοιτούσε και ο κατά ένα χρόνο μικρότερός του Γιώργος Παπανδρέου, προτού ο ίδιος και η οικογένειά του πάρουν τον δρόμο της εξορίας κατά τη διάρκεια της Χούντας. Οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν και πάλι λίγα χρόνια αργότερα, στο Κολλέγιο Άμχερστ της Μασαχουσέτης, όπου ο Γιώργος Παπανδρέου σπούδαζε Κοινωνιολογία και ο Αντώνης Σαμαράς Οικονομικά. Μάλιστα, θα συγκατοικήσουν για ένα διάστημα στη φοιτητική εστία του Κολεγίου. Ο Αντώνης Σαμαράς θα συνεχίσει τις σπουδές του στο Χάρβαρντ, στη διοίκηση επιχειρήσεων, και θα υποστηρίξει τη διδακτορική του διατριβή για τις «Σχέσεις των πολυεθνικών εταιρειών και κυβερνήσεων». Ιδρυτικό μέλος της ΟΝΝΕΔ, το 1975 ξεχωρίζει για τον δυναμικό του χαρακτήρα. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ διακρίνει τα πολιτικά του προσόντα και δύο χρόνια αργότερα ο Αντώνης Σαμαράς εκλέγεται βουλευτής Μεσσηνίας, σε ηλικία 26 ετών, όντας ο νεότερος βουλευτής στην ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Επανεκλέγεται με τη Νέα Δημοκρατία το 1981, το 1984, στις διπλές εκλογές του 1989 και το 1990, πάντα στη Μεσσηνία.
Στις 2 Ιουλίου 1989 αναλαμβάνει το πρώτο του υπουργικό πόστο. Ορκίζεται Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με τον ενιαίο Συνασπισμό, με πρωθυπουργό τον Τζανή Τζαννετάκη. Στις 23 Νοεμβρίου του ίδιου έτους αναλαμβάνει Υπουργός Εξωτερικών στην Οικουμενική Κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ενιαίου Συνασπισμού, με πρωθυπουργό τον Ξενοφώντα Ζολώτα. Ήταν ο νεότερος υπουργός των Εξωτερικών στην ιστορία της χώρας.
Στις 26 Μαΐου 1990 ο Αντώνης Σαμαράς παντρεύεται στην Πύλο την πολιτική μηχανικό Γεωργία Κρητικού, κόρη του επιχειρηματία Άκη Κρητικού (κονσερβοποιία Κύκνος), εν μέσω κοσμοπλημμύρας. Γύρω στα 10.000 άτομα συμμετέχουν στο γαμήλιο γλέντι, που γίνεται υπό τους ήχους του Γιώργου Ζαμπέτα, της Μαρινέλλας και του κουμπάρου του Μανώλη Μητσιά. Ο γοητευτικός εργένης με τις ωραίες κατακτήσεις (Μυρτώ Παράσχη, Άννα Βίσση κ.ά.) επιτέλους νοικοκυρεύεται. Το ζεύγος Σαμαρά θα αποκτήσει δύο παιδιά, τη Λένα (γ. 1991) και τον Κώστα (γ. 1998).

Έχοντας κερδίσει την εύνοια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αναλαμβάνει και πάλι Υπουργός Εξωτερικών, μετά την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις 8 Απριλίου 1990. Όμως, η σύγκρουση δεν θα αργήσει να έλθει, με αφορμή το Μακεδονικό. Και θα είναι βίαιη, αφήνοντας μέχρι σήμερα τα σημάδια της στη Νέα Δημοκρατία. Στις 13 Απριλίου 1992, ο Αντώνης Σαμαράς αποπέμπεται από την κυβέρνηση, λόγω της αδιάλλακτων θέσεων του, αμέσως μετά το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους παραιτείται από τη βουλευτική του έδρα και αποχωρεί από τη Νέα Δημοκρατία. Με το σύνθημα «Ελλάς - Ελλάς - Αντώνης Σαμαράς», που έκτοτε τον ακολουθεί, οι υποστηρικτές του υποδέχονται στις 30 Ιουνίου 1993 την ίδρυση ενός νέου πολιτικού κόμματος με την επωνυμία Πολιτική Άνοιξη. Στην ΠΟΛΑΝ συσπειρώνονται νέοι πολιτικοί, όπως ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο Ανδρέας Λεντάκης από την Αριστερά, ο Άκης Γεροντόπουλος, ο Δημήτρης Σταμάτης (Θεσσαλονίκης) και ο Δημήτρης Σταμάτης (Αιτωλοακαρνανίας). Την υποστήριξή του στο νέο κόμμα εξέφρασε με γραπτή δήλωση του ο νομπελίστας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, που θεωρείται ο εμπνευστής του ονόματος.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1993, δύο βουλευτές της ΝΔ προσχωρούν στην Πολιτική Άνοιξη, αλλά διατηρούν τη βουλευτική τους έδρα ως ανεξάρτητοι, πρώτα ο Στέφανος Στεφανόπουλος, βουλευτής Ηλείας, και μετά ο Γιώργος Συμπιλίδης, βουλευτής Κιλκίς. Έτσι, η Νέα Δημοκρατία θα απολέσει τη δεδηλωμένη, έχοντας μόνο 150 έδρες στην κοινοβουλευτική της ομάδα. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προκηρύσσει πρόωρες εκλογές για τον Οκτώβριο 1993, τις οποίες θα χάσει από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Αντώνης Σαμαράς στιγματίζεται ως «προδότης», αφού οι μητσοτακικοί τού χρεώνουν την πτώση της κυβέρνησης.
Στις εκλογές αυτές η Πολιτική Άνοιξη, που ευαγγελιζόταν την υπέρβαση στην πολιτική ζωή, ξεκίνησε ελπιδοφόρα. Συγκέντρωσε 4,88% των ψήφων και εξέλεξε 10 βουλευτές. Στις ευρωεκλογές του 1994 έλαβε το καλύτερο ποσοστό της, 8,7% των ψήφων και δύο έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Όμως, ο Αντώνης Σαμαράς δεν έλαβε σοβαρά εκείνη την περίοδο τη ρήση του πολιτικού του μέντορα Ευάγγελου Αβέρωφ «Το πρόβατο που φεύγει από το μαντρί το τρώνε οι λύκοι». Στις εκλογές του 1996 η Πολιτική Άνοιξη έλαβε μόλις το 2,94% των ψήφων κι έμεινε εκτός Βουλής. Τρία χρόνια αργότερα έμεινε και εκτός Ευρωβουλής με το 2,3% των ψήφων. Το τέλος του εγχειρήματος της Πολιτικής Άνοιξης ήταν προδιαγεγραμμένο. Από μελλοντικός αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Αντώνης Σαμαράς βρέθηκε εκτός πολιτικής σκηνής στην αυγή του 21ου αιώνα. Η βιασύνη δεν είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος στην πολιτική. Η υπομονή ενίοτε ανταμείβει.

Η Πολιτική Άνοιξη δεν συμμετείχε στις εκλογές του 2000, αλλά ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε δημόσια τη Νέα Δημοκρατία. Πριν από τις εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004, εντάχτηκε και πάλι στη Νέα Δημοκρατία και ηγήθηκε του ψηφοδελτίου της για τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2004. Εξελέγη ευρωβουλευτής, θέση την οποία κατείχε έως το 2007, οπότε και εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου. Με τον ανασχηματισμό της 7ης Ιανουαρίου 2009, ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τον τοποθέτησε Υπουργό Πολιτισμού, θέση που κράτησε μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009. Στις 20 Ιουλίου του 2009 εγκαινίασε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Μετά τη δεινή ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 και το άνοιγμα των εσωκομματικών διαδικασιών από τον Κώστα Καραμανλή για την εκλογή νέου αρχηγού, ο Αντώνης Σαμαράς ανακοινώνει στις 15 Οκτωβρίου την υποψηφιότητά του για την Προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Ξεκίνησε ως αουτσάιντερ, αλλά μετά την υποστήριξη του Δημήτρη Αβραμόπουλου, που απέσυρε τη δική του υποψηφιότητα, πέρασε μπροστά στις δημοσκοπήσεις έναντι της Ντόρας Μπακογιάννη. Ο ίδιος προσέδωσε στην υποψηφιότητά του στοιχεία κινηματικού χαρακτήρα και αντιμαχόταν τους μηχανισμούς του κόμματος, που ήλεγχε η μεγάλη αντίπαλός του Ντόρα Μπακογιάννη. Στις ομιλίες του δίνει έμφαση στον κοινωνικό φιλελευθερισμό, σε αντίθεση με τον νεοφιλελευθερισμό. Θεωρεί ότι προέχει η επανασυσπείρωση της παραδοσιακής εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας και στη συνέχεια το άνοιγμα του κόμματος προς τον μεσαίο χώρο. Στις ανοιχτές εσωκομματικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου 2009 εκλέγεται πανηγυρικά αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας με το 50,06% των ψήφων έναντι 39,72% της Ντόρας Μπακογιάννη και 10,22% του Παναγιώτη Ψωμιάδη.
Πρώτο μέλημα μετά την εκλογή του, η αναδιοργάνωση της παράταξης, με ανοίγματα προς τα δεξιά της ΝΔ και συγκεκριμένα προς το ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, που διεκδικούσε βασικό ρόλο στη «γαλάζια πολυκατοικία». Η τακτική του αυτή προκάλεσε δυσφορία στη φιλελεύθερη πτέρυγα του κόμματος (νεοφιλελεύθερη για κάποιους), της οποία ηγείτο η εσωκομματική του αντίπαλος Ντόρα Μπακογιάννη. Η σύγκρουση των δύο έφτασε στα άκρα στις 6 Μαΐου 2010, όταν ο Αντώνης Σαμαράς διέγραψε την Ντόρα Μπακογιάννη, επειδή ψήφισε το «Μνημόνιο 1», κόντρα στη γραμμή του κόμματος. Στο επόμενο διάστημα η Νέα Δημοκρατία υπό τον Αντώνη Σαμαρά ακολούθησε αντιμνημονιακή πολιτική. Ζήτησε την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και την υιοθέτηση ενός μίγματος πολιτικής, με τη λήψη αναπτυξιακών μέτρων για την τόνωση της αγοράς («Ζάππειο Ι»).

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2010 εκφράζει για μια ακόμη φορά την αντίθεση του κόμματός του στο μνημόνιο, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Καταλογίζει ευθύνες στο ΠΑΣΟΚ, χρεώνοντας στο κυβερνών κόμμα την κρίση δανεισμού που αντιμετωπίζει η χώρα, ενώ ισχυρίζεται ότι η συμφωνία δανεισμού από την τρόικα δεν ήταν η μόνη επιλογή για να αποφευχθεί η χρεοκοπία. «Η λύση που μας προτείνουν είναι χειρότερη από το πρόβλημα» δηλώνει, επισημαίνοντας ότι η συνταγή του μνημονίου οδηγεί σε ύφεση και υψηλότερο χρέος, εξαιτίας της συρρίκνωσης της οικονομίας. Τον Νοέμβριο του 2011, υπό το βάρος δυσμενών εξελίξεων και τον κίνδυνο χρεωκοπίας της χώρας, ο Αντώνης Σαμαράς για πρώτη φορά από την έναρξη της οικονομικής κρίσης αποδέχθηκε ως αναπόφευκτη τη δανειακή σύμβαση του Μνημονίου 1 και συμφώνησε στο σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας υπό τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο, εγκαταλείποντας τη μέχρι τότε αντιπολιτευτική τακτική του, προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση. Έθεσε ως όρο στους κυβερνητικούς του εταίρους ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ  τη διενέργεια εκλογών στις 19 Φεβρουαρίου 2012, οι οποίες, λόγω PSI, διεξήχθησαν τελικά στις 6 Μαΐου 2012.
Με υπαρκτό τον κίνδυνο χρεωκοπίας της χώρας, ο Αντώνης Σαμαράς ζήτησε κομματική πειθαρχία από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ για την υπερψήφιση των μέτρων του «Μνημονίου 2», ώστε να εξακολουθήσει η χρηματοδότηση της Ελλάδας από νέα δανειακή σύμβαση (11 Φεβρουαρίου 2012), εγκαταλείποντας έτσι την αντιμνημονιακή του πολιτική (Κάποιοι σχολιαστές έκαναν λόγο για «κωλοτούμπα» Σαμαρά). Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας στη Βουλή, 21 από τους 83 βουλευτές της ΝΔ δεν ακολούθησαν την κομματική γραμμή και διαγράφηκαν από το κόμμα. Ο πυρήνας των διαγραφέντων βουλευτών θα συγκροτήσει νέο κόμμα υπό την επωνυμία Ανεξάρτητοι Έλληνες και αρχηγό τον Πάνο Καμμένο.
Στις 6 Μαΐου 2012 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές και η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά κέρδισε την πρωτιά, αλλά με απογοητευτικό ποσοστό (18,85%), το μικρότερο στην ιστορία του κόμματος. Μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες για τον σχηματισμό βιώσιμου κυβερνητικού σχήματος, προκηρύχθηκαν νέες εκλογές για τις 17 Ιουνίου 2012, τις οποίες κέρδισε η ΝΔ, χωρίς και πάλι αυτοδύναμη πλειοψηφία. Εν τω μεταξύ, είχε επιστρέψει στο «μαντρί» η Ντόρα Μπακογιάννη, αφού απέτυχε παταγωδώς με τη Δημοκρατική Συμμαχία στις εκλογές της 6ης Μαΐου. Στις 20 Ιουνίου 2012 ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αποφάσισαν να συγκροτήσουν κυβέρνηση συνεργασίας, με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος ορκίστηκε πρωθυπουργός το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Είναι ο 13ος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/biographies/487#ixzz2J5DzrFGJ