Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ

Στις 13 Αυγούστου 1925 τα μέλη της Ιδρυτικής Επιτροπής συνεδριάζουν στο ξενοδοχείο «ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ» και αποφασίζουν την σύσταση Σωματείου με όνομα «ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ»
και εγκρίνουν το καταστατικό του στο οποίο προβλέπονται ως σκοποί:
α. Η αρμονική ανάπτυξις των πνευματικών, ηθικών και σωματικών δυνάμεων ως και του χαρακτήρος των Ελληνοπαίδων συμφώνως προς τους Νόμους του Ελληνικού κράτους και την αντίληψιν της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
β. Η εντός των ανωτέρω πλαισίων προαγωγή πάσης φύσεως πολιτιστικών εκδηλώσεων και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανόμενης και της επιμόρφωσης και εκπαίδευσης ενηλίκων

 Εμμανουήλ Μπενάκης και στεφανος δελτα θεωρούνται οι πατέρες του Κολλεγίου Αθηνών.
ο Εμμανουηλ Μπενακης Απεβίωσε το 1947 στην Αθήνα. Το φέρετρό του ήταν σκεπασμένο με την σημαία του Κολλεγίου Αθηνών.
 Μπενακης-Δραγουμης.Η ένταξή του Ιωνα Δραγουμη στο αντιβενιζελικό στρατόπεδο έγινε αφορμή, όταν μαθεύτηκε η δολοφονική απόπειρα στο Παρίσι εναντίον του Βενιζέλου, να συλληφθεί σε ενέδρα ανδρών της ασφαλείας του τότε αρχηγού της Χωροφυλακής Εμμανουήλ Ι. Ζυμβρακάκη και να βρει τραγικό τέλος στο σημείο που έχει σήμερα ανεγερθεί η αναμνηστική στήλη. Ως ηθικοί αυτουργοί, διατάξαντες την εκτέλεση, κατηγορήθηκαν οι Παύλος Γύπαρης (διοικητής του παρακρατικού σώματος που συνέλαβε τον Δραγούμη, απών όμως κατά τη σύλληψη και την εκτέλεση), Εμμανουήλ Ρέπουλης (αντιπρόεδρος και επί κεφαλής στο εσωτερικό της κυβερνήσεως του απουσιάζοντος στο εξωτερικό Ελευθερίου Βενιζέλου), Εμμανουήλ Μπενάκης (παλαιός υπουργός του Βενιζέλου, κατηγορηθείς, μετά θάνατον όμως, από τον ίδιον τον Γύπαρη το 1935 ως διατάξας την εκτέλεση). Δεν προέκυψαν όμως επαρκείς αποδείξεις εις βάρος τους, ενώ οι ίδιοι πάντοτε επέμεναν για την αθωότητά τους και αθωώθηκαν στη δίκη που έγινε το Νοέμβριο του 1922 υπό την επαναστατική κυβέρνηση Πλαστήρα-Γονατά.Το 1941 ο Φίλιππος Δραγούμης εμπιστεύεται στη Δέλτα τα ημερολόγια και το αρχείο του αδερφού του, Ίωνα Δραγούμη, στα οποία η Δέλτα πρόσθεσε περίπου 1000 χειρόγραφες σελίδες με σχόλια για το έργο του Δραγούμη.
Ο Στεφανος Δελτα Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1863 και καταγόταν από Φαναριώτικη οικογένεια. Η μητέρα του, Σοφία, καταγόταν από την σπουδαία Οικογένεια Καραθεοδωρή. Φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους σχολή και ασχολήθηκε με τις εμπορικές επιχειρήσεις.
Το 1895 παντρεύτηκε την λογοτέχνη Πηνελόπη Μπενάκη - Δέλτα. Ο γάμος του με την Πηνελόπη ήταν στα πλαίσια των συμμαχιών που εφάρμοζε ο πατέρας της Εμμανουήλ Μπενάκης. Γι' αυτό και πέρασε κρίσεις, ειδικά όταν αυτή γνώρισε και σύναψε ερωτικό δεσμό με τον Ίωνα Δραγούμη, δεσμό τον οποίο και του αποκάλυψε. Μαζί της απέκτησε τρεις κόρες: την Σοφία, σύζυγο Μαυροκορδάτου, την Βιργινία, αρχινοσοκόμο, σύζυγο του πολιτικού Αλεξάνδρου Ζάννα και γιαγιά του πολιτικού Αντώνη Σαμαρά και την Αλεξάνδρα, σύζυγο του κτηματία Αντώνη Παπαδόπουλου.

Ο ΑΠΟΓΟΝΟΣ

 
Ο Αντώνης  Σαμαράς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 1951, γιος του διακεκριμένου καρδιολόγου και διευθυντή του Ευαγγελισμού Κωνσταντίνου Σαμαρά και της Θεσσαλονικιάς Ελένης Ζάννα. Από την πλευρά του πατέρα του είναι ανιψιός του παλιού βουλευτή Μεσσηνίας της ΕΡΕ Γεωργίου Σαμαρά, του οποίου ακολούθησε τα χνάρια στην πολιτική και από το γένος της μητέρας του εγγονός του παλιού βενιζελικού βουλευτή Θεσσαλονίκης και Υπουργού Αλέξανδρου Ζάννα και δισέγγονος της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα. Η γιαγιά του, Βιργινία Ζάννα, διεκδίκησε τον τίτλο της πρώτης ελληνίδας βουλευτού. Κατήλθε ως υποψήφια της κεντρώας παράταξης ΕΠΕΚ - Φιλελεύθεροι στην επαναληπτική εκλογική αναμέτρηση της 18ης Ιανουαρίου 1953 στη Θεσσαλονίκη, αλλά ηττήθηκε από την υποψήφια του δεξιού Ελληνικού Συναγερμού, Ελένη Σκούρα.



Αποφοίτησε το 1969 από το Κολλέγιο Αθηνών  (συνιδρυτής του ο Στέφανος Δέλτα, σύζυγος της Πηνελόπης Δέλτα), στο οποίο φοιτούσε και ο κατά ένα χρόνο μικρότερός του Γιώργος Παπανδρέου, προτού ο ίδιος και η οικογένειά του πάρουν τον δρόμο της εξορίας κατά τη διάρκεια της Χούντας. Οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν και πάλι λίγα χρόνια αργότερα, στο Κολλέγιο Άμχερστ της Μασαχουσέτης, όπου ο Γιώργος Παπανδρέου σπούδαζε Κοινωνιολογία και ο Αντώνης Σαμαράς Οικονομικά. Μάλιστα, θα συγκατοικήσουν για ένα διάστημα στη φοιτητική εστία του Κολεγίου. Ο Αντώνης Σαμαράς θα συνεχίσει τις σπουδές του στο Χάρβαρντ, στη διοίκηση επιχειρήσεων, και θα υποστηρίξει τη διδακτορική του διατριβή για τις «Σχέσεις των πολυεθνικών εταιρειών και κυβερνήσεων».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/biographies/487#ixzz2B6NoLkXw

Στα 19 του το 1970, ταξίδεψε στις Η.Π.Α. για σπουδές στην Ιατρική. Του άλλαξε γνώμη μια διάλεξη του νομπελίστα οικονομολόγου Γκαλμπρέϊθ και ως το 1974, σπούδασε οικονομικά στο Amherst College, όπου παρουσίασε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα «Σχέσεις Πολυεθνικών Εταιρειών και Κυβερνήσεων».


 Το 1976 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον όρισε υπεύθυνο του Σπουδαστικού Τμήματος και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ. Είναι όμως, πολιτικό τέκνο του Ευάγγελου Αβέρωφ, τον οποίο ο Σαμαράς χαρακτηρίζει «δάσκαλό» του. Ο δημοσιογράφος Σταύρος Ψυχάρης αποκάλυψε ότι ο Αβέρωφ το 1984, τον προτιμούσε ως διάδοχό του, ήταν όμως μόλις 33 ετών. 

http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CE%B1 %CF%81%CE%AC%CF%82_%CE%91%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82

Για να τον δέχτηκε στο ΜΒΑ του το Harvard, φαντάζομαι, εάν δεν είχε κάποια σημαντική εργασιακή εμπειρία – τουλάχιστον 3 χρόνια όπως συνηθίζεται – στη χειρότερη θα πρέπει να αποτελούσε κάποιο είδους σημαντικής εξαίρεσης! 

http://maga.gr/2012/03/05/samaras-epikindynos/ 

Ακριβώς μπροστά τους ο Βύρων Πολύδωρας!
Υπάρχουν σχετικά λίγες φωτογραφίες του Σαμαρά με τον Καραμανλή από την περίοδο της ΟΝΝΕΔ παρότι αμφότεροι είχαν τακτικές συναντήσεις λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων της γαλάζιας νεολαίας στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Είναι μία φωτογραφία από σεμινάριο της ΟΝΝΕΔ σε ξενοδοχείο της Κηφισιάς το 1975 . Μπροστά κάθεται ο Βύρωνας Πολύδωρας, πίσω ο Σαμαράς με τον Καραμανλή και δίπλα στον σημερινό πρωθυπουργό βρίσκεται ο υπεύθυνος φοιτητικού της παράταξης Θρασύβουλος Μαυρομάτης.
Όλοι ανεξαιρέτως σήμερα βρίσκονται ακόμη στις κομματικές επάλξεις.


Γεγονότα- σταθμοί στην πολιτική δραστηριότητα του Αντώνη Σαμαρά μέχρι σήμερα
  • Το 1975 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΟΝΝΕΔ
  • Από το 1977 ως το 1990 εκλέγεται σε ηλικία 26 ετών, ο νεότερος έως σήμερα βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, για έξι συνεχείς θητείες στη Μεσσηνία τη Νέας Δημοκρατίας.
  • Το καλοκαίρι του 1989 ορκίστηκε για πρώτη φορά υπουργός Οικονομικών (κυβέρνηση Τζαννετάκη)
  • Τον Οκτώβριο του 1989 ορκίστηκε υπουργός Εξωτερικών (Οικουμενική)
  • Το ίδιο Χαρτοφυλάκιο διατήρησε στην επόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη, ως τον Απρίλιο του 1992.
  • Το 1992 υπέγραψε ως υπουργός Υπουργός Εξωτερικών τη Συνθήκη Πολιτική και Νομισματικής Ενοποίησης της Ευρώπης (στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας )
  • Το 1993 διαφώνησε με την Κυβέρνηση Μητσοτάκη και ίδρυσε το κόμμα «Πολιτική Άνοιξη»
  • Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1993 αναδεικνύεται αρχηγός του τρίτου κόμματος στην Ελληνική Βουλή
  • Από τις αρχές του 1997, μετά την εκλογή του Κώστα Καραμανλή, στηρίζει τη Νέα Δημοκρατία σε μια σειρά από εκλογικές αναμετρήσεις
  • Τις παραμονές των εκλογών του 2004 διαλύει την «Πολιτική Άνοιξη» και στηρίζει για μια ακόμη φορά τη Νέα Δημοκρατία
  • Τον Ιούνιο του 2004 εκλέγεται με το ψηφοδέλτιο την Νέας Δημοκρατίας ευρωβουλευτής
  • Στις εκλογές του 2007 επανεκλέγεται βουλευτής Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας
  • Τον Ιούνιο του 2009 ορκίζεται υπουργός Πολιτισμού στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας
  • Τον Ιούνιο του 2009 ως Υπουργός Πολιτισμού εγκαινίασε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης
  • Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2009 επανεκλέγεται πρώτος βουλευτής Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας.

  ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ
Ένας άλλος της παρέας, ο Φίλιππος Τσιάρας (σήμερα διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης), σχολιάζει σχετικά ότι «εάν δεν ήταν η Χούντα, πιθανώς οι δυο τους δεν θα δένονταν με αυτή τη φιλία … οι πολιτικές σταδιοδρομίες τους θα καθορίζονταν από το ποιος θα ήταν στην εξουσία στην Ελλάδα».
Ο συμφοιτητής αργότερα του Σαμαρά στο Χάρβαντ Μάρσαλ Τοπλάνσκι θυμάται ότι φορούσε πολύ συχνά μπλε σακάκι στις εξόδους του τη δεκαετία του ’70, ενώ ο Τσιάρας λέει για τον Παπανδρέου ότι προτιμούσε τα τζιν και τα μπλουζάκια, αλλά και μία… κιθάρα.
Ο Σαμαράς «ήταν ιδιαίτερα παθιασμένος με ότι καταπιανόταν», λέει ο Τοπλάνσκι, σήμερα επικεφαλής της τεχνολογικής Wise Window στην Καλιφόρνια. «Τον απασχολούσε η Ελλάδα και το μέλλον της, αλλά και η επιστροφή του για να ξεχωρίσει εκεί». Οπως θυμάται χαρακτηριστικά, σε ένα γεύμα που παρέθεσε κάποτε σε ελληνικό εστιατόριο, σιγουρεύτηκε ότι όλοι ήξεραν ποιο πιάτο έτρωγαν, ενώ εάν δεν τους άρεσε φρόντισε να πάρουν κάτι άλλο.
Μαζί από τα πρώτα χρόνια
Το Κολέγιο Αθηνών όπου φοίτησαν, ιδρύθηκε μεταξύ άλλων και από έναν προπάππου του Σαμαρά, ενώ φιλοξένησε εκτός από τον Γ.Παπανδρέου και τον πατέρα του, Ανδρέα. Του προσέφερε έτσι από την εφηβεία τη δικτύωση με τις μεγάλες οικογένειες της Αθήνας, με παιχνίδια τένις και πάρτι στα πριβέ κλαμπ, θυμάται η Λία Δανιόλου, στέλεχος της ΝΔ που τον γνωρίζει από την παιδική τους ηλικία. Μάλιστα, στα 17 κέρδισε το εφηβικό πρωτάθλημα τέννις στην Ελλάδα.
«Ηταν εμφανές ότι διέθετε την ποιότητα ενός ανθρώπου των αθλημάτων… σε αυτή την κρίσιμη ηλικία, η άθληση σου δίνει εμπιστοσύνη στον ευατό σου», θυμάται ο αναπληρωτής αντιπρύτανης στο Πανεπιστήμιο Σίτι στο Λονδίνο, Ντίνος Αρκουμάνης.
Αυτή την αυτοπεποίθηση πήρε μαζί του και στο Αμχερστ, θυμάται ο καθηγητής του Βάλτερ Νίκολσον. «Ηταν ένας από τους πλέον γοητευτικούς φοιτητές που δίδαξα», θυμάται για τον νέο που πήρε το πτυχίο του στα οικονομικά με την κορυφαία διάκριση magna cum laude (με εξαιρετικούς επαίνους). Στη συνέχεια πήγε στο Χάρβαρντ για να σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων, ενώ ο Παπανδρέου κοινωνιολογία στο LSE του Λονδίνου.
Παράλληλη πορεία δεκαετιών
Σήμερα, οι δύο άνδρες φαίνονται να ακολουθούν σχεδόν διαμετρικά αντίθετες πορείες.
Ο Σαμαράς «είναι αποφασισμένος και ξεροκέφαλος… όταν πιστεύει κάτι δεν αλλάζει. Δεν συμβιβάζεται», σχολιάζει ο Θεόδωρος Βάρδας του ΣΕΛΠΕ, που τον γνωρίζει τέσσερις δεκαετίες. Όπως εκτιμά ο Γιώργος Καρβούνης, διαχειριστής κινδύνου στην Κύπρο και την Federal Bank of the Middle East, «εάν πάρει την εξουσία και οι αρχές του είναι λάθος, η σφοδρότητα με την οποία υποστηρίζει τα πιστεύω του μπορούν να οδηγήσουν σε λάθος δρόμο τη χώρα».
«Συνεχίζει να χάνει ευκαιρίες για να αναδειχθεί σε αξιόλογο αντιπολιτευτικό αντίπαλο… δεν είναι ο καπετάνιος που κυβερνά το πλοίο της αντιπολίτευσης στην Βουλή» εκτιμά -και με την πιο βρετανική οπτική του- ο Γιανς Μπαστιάν, από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Ο Παπανδρέου παρουσιάζεται… φιλοσοφημένος για τη φιλία του με τον πολιτικό του αντίπαλο. Σε συνέντευξή του στις 19 Ιουλίου σχολίασε ότι «έχουμε μία μακρόχρονη προσωπική σχέση», αλλά στην πολιτική συγκρουόμαστε, αλλά και διερευνούμε πιθανές προσεγγίσεις. … Κάποια στιγμή, μετά από καμιά δεκαετία, μπορεί να κάτσουμε με ένα ποτήρι κρασί, να σκεφτούμε ξανά όσα συνέβησαν και να κάνουμε μία εκτίμηση για το πώς πήγαν τα πράγματα στην Ελλάδα».
 

In an article for the LA Times, college mates recalled how Samaras and Papandreou were united by their opposition to the military junta that ruled Greece while they were at a prestigious college far from the trouble. Both grew beards after the junta famously banned them. “One (Papandreou) was like a loyal and friendly Labrador; the other (Samaras,) an Afghan wolfhound,” said Philip Tsiaras, a New York-based artist who boarded at the college at the same time. “They were temperamental opposites, but somehow complemented each other. It was their forced isolation . . . that brought them together.”
Jim Warren, a former Chicago Tribune bureau chief in Washington, was at Amherst with Samaras and wrote recently in The Daily Beast that Samaras and Papandreou were known as two very handsome “mythical characters,” with gorgeous women from nearby Smith and Mt. Holyoke Colleges amid a “clique of aristocratic jet-setting friends.” Gordon Wiltsie, a renowned adventure photographer who lives in Bozeman, Montana, was Samaras’s sophomore roommate and remembered him as very conservative, a rule-follower who liked women and that Papandreou – unlike his whispery-voiced persona as Prime Minister, partied hard.
http://greece.greekreporter.com/2012/06/20/profile-of-new-greek-prime-minister-antonis-samaras-principled-or-opportunist/