Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Οι εργαζόμενοι ως όμηροι της συμμορίας των καναλαρχών



Υπάρχουν δυο είδη εργαζομένων στα διαπλεκόμενα κανάλια.
Αυτοί που εργάζονται(κυρίως τεχνικοί) και αυτοί που μας δουλεύουν.
Χωρίς αυτούς που εργάζονται για να μπορούν να βγαίνουν στον αέρα τα τηλεοπτικά σκουπίδια δεν θα λειτουργούσαν τα κανάλια....και όμως αυτούς επιλέγουν να απολύσουν

  • Είναι δύσκολο πια να κρυφτούν ο αθέμιτος δανεισμός, η φοροδιαφυγή, η υποστήριξη, έναντι ανταλλαγμάτων, από ένα καταρρέον πολιτικό προσωπικό κι ένα πλέγμα συμφερόντων που δέσμευσε όλη την ελληνική κοινωνία επί δεκαετίες. 
  • Οι καναλάρχες έδεσαν τους εργαζομένους τους μπροστά στην ατμομηχανή, σαν ανθρώπινη ασπίδα, και μ' ένα πρώτο, ενδεικτικό κύμα απολύσεων προειδοποίησαν τους αρμόδιους αλλά και καθέναν που αγωνιά για τη δουλειά του και την επαύριο: Μη μας θίγετε γιατί δεν θιγόμαστε μόνο εμείς. Κρατάμε ομήρους.

Το κύριο άρθρο της ΑΥΓΗΣ


Η οργανωμένη παραπληροφόρηση, που υπήρξε ανέκαθεν σήμα κατατεθέν της διαπλοκής, παροξυνόταν κατά καιρούς, κυρίως όταν επρόκειτο να θιγούν τα προνόμια των καναλαρχών ή φαινόταν να διαμφισβητούνται θεμελιώδεις όροι του συμβολαίου που είχε ατύπως υπογραφεί. Αυτές προπάντων οι κορυφώσεις, που έπαιρναν τη μορφή ανοιχτής πρόκλησης προς την κοινή νοημοσύνη ολοένα συχνότερα, ξεσήκωναν τη γενική αγανάκτηση και οδήγησαν στη γενική απαξίωση των δελτίων ειδήσεων των ιδιωτικών μέσων.

Έτσι, ένα σύστημα που διαφήμιζε μέσω της πρόκλησης την ισχύ του (και ποιος θα μπορούσε να του αντιταχθεί; αυτό καλούμασταν να πιστέψουμε) κατέληξε να χάσει τη γυαλάδα που του εξασφάλιζαν το λάιφ στάιλ και οι εκπομπές-σκουπίδια στις οποίες εξ αρχής ειδικεύτηκε. Και δίχως τη γυαλάδα, οι προφανείς -θεωρητικά- αυθαιρεσίες καθίστανται επιτέλους και ορατές. Είναι δύσκολο πια να κρυφτούν ο αθέμιτος δανεισμός, η φοροδιαφυγή, η υποστήριξη, έναντι ανταλλαγμάτων, από ένα καταρρέον πολιτικό προσωπικό κι ένα πλέγμα συμφερόντων που δέσμευσε όλη την ελληνική κοινωνία επί δεκαετίες. Απ' αυτή την άποψη, η κυβέρνηση δεν καινοτομεί, απλώς ορθοτομεί: παραβιάζει τις θύρες που είχαν ανοίξει η γενική κατακραυγή και η απογύμνωση.

Όμως η απογύμνωση ακριβώς αποκάλυψε και τα θεμέλια της κατά καιρούς παραπληροφόρησης: μιαν άλλη παραπληροφόρηση, υπόρρητη, διαρκή, σχετικά με τον ίδιο τον κώδικα αξιών που υιοθέτησαν και προάγουν τα διαπλεκόμενα media. Δεν ήταν για λόγους «αντικειμενικότητας» που αποκαθαιρόταν επί έτη στα πάνελ η Ακροδεξιά, δεν ήταν για λόγους «ανθρωπισμού» που προάγονταν οι υλακές σχετικά με την υγειονομική βόμβα που αποτελούν, εξ ορισμού φυσικά, οι βρομεροί «λαθρομετανάστες». Ένα καθεστώς ψευδωνύμων κυριάρχησε σε όλους τους τομείς, σ' οτιδήποτε αποτελούσε τάχατες «είδηση» - ξεκινώντας από τη λέξη καθ' εαυτήν.

Και ομοίως ψευδώνυμη ήταν η «εργασία» που τα κανάλια αυτά παρείχαν στους εργαζομένους τους - και που θα έπαυε ν' αποτελεί ιερό αγαθό, σαν αυτό των εργαζομένων στην Ελληνικός Χρυσός φέρ' ειπείν, τη στιγμή που τα προνόμια του εργοδότη θα διακυβεύονταν. Όταν η στιγμή αυτή ήρθε, τα ψευδώνυμα ξόφλησαν. Οι καναλάρχες έδεσαν τους εργαζομένους τους μπροστά στην ατμομηχανή, σαν ανθρώπινη ασπίδα, και μ' ένα πρώτο, ενδεικτικό κύμα απολύσεων προειδοποίησαν τους αρμόδιους αλλά και καθέναν που αγωνιά για τη δουλειά του και την επαύριο: Μη μας θίγετε γιατί δεν θιγόμαστε μόνο εμείς. Κρατάμε ομήρους.