Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Ο Αλέξης Τσίπρας θα απογοητεύσει μόνο τους αντιπάλους του, όχι το λαό...









Γιατί είναι η εποχή, που οι μάσκες πια πέφτουν ολοσχερώς και τα πραγματικά πρόσωπα αποκαλύπτονται… Είναι η εποχή που τα χαρτιά του δόλου ανοίγονται διάπλατα και η μασκαράτα της ωραιοποίησης παγώνει…






Την ώρα που έρχονται τα πολυνομοσχέδια για τις πολυπόθητες μεταρρυθμίσεις, για τις ραδιοτηλεοπτικές άδειες, για τις μειώσεις των βουλευτικών αποζημιώσεων, για την πάταξη της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς και για τη λίστα Λαγκάρντ, την ώρα, δηλαδή, που αρχίζει πια να μπαίνει με νόμους και άρθρα ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, η αντιπολίτευση σκάβει λαγούμι για να χωθεί κάτω από τα κάστρα του Σύριζα και να κυνηγήσει, ποιον άλλο, τον Αλέξη Τσίπρα με τα ακόντια των κατηγοριών…, ψάχνοντας να βρει σκάνδαλα και συκοφάντες... Επίθεση εκ των έσω, πλέον, στην ύστατη ελπίδα τους, πως κτυπώντας τους στρατιώτες, θα καταφέρουν επιτέλους να ρίξουν και το βασιλιά, αφού από τις επάλξεις δουλειά δεν γίνεται…

Και, όπου να’ ναι, έρχονται και οι 1101, για να αποτελειώσουν την παρωδία της γραφικότητας…

Και όλα αυτά την ώρα, που ένας Τσίπρας τρέχει σαν παλαβός και δεν φτάνει, για να πετύχει το αυτονόητο και που για ολόκληρα χρόνια το θεωρούσαμε όλοι αδιανόητο… και την ώρα που το Ελληνικό μη βιώσιμο χρέος έχει μπει στο διεθνές επίκεντρο...

Φυσικά και δεν θα σταματήσουν να πολεμούν με κάθε όπλο τις μεταρρυθμίσεις που έρχονται και τις οποίες οι ίδιοι δεν έκαναν, όχι γιατί δεν μπορούσαν ή δεν είχαν τη γνώση ή δεν είχαν τον τρόπο, αλλά ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ…

Οι λόγοι, βέβαια, έρχονται στο φως, ο ένας πίσω από τον άλλο… Δεν είναι άγνωστοι, αλλά τώρα επιβεβαιώνονται…

Γιατί είναι η εποχή, που οι μάσκες πια πέφτουν ολοσχερώς και τα πραγματικά πρόσωπα αποκαλύπτονται… Είναι η εποχή που τα χαρτιά του δόλου ανοίγονται διάπλατα και η μασκαράτα της ωραιοποίησης παγώνει…

Θα ερχόταν αυτή η εποχή, αυτό είναι το μόνο σίγουρο…, είναι ο κύκλος του πολιτισμού, της οικονομίας και της ζωής… Ακμή, παρακμή, ακμή… Γέννηση, θάνατος, γέννηση…

Έχει κλιθεί ο Αλέξης Τσίπρας να κλείσει τον κύκλο, ώστε να ανοίξει ο επόμενος… Έτσι κι αλλιώς, κάποιος θα είχε κλιθεί κάποτε, για να το κάνει…, έτσι κι αλλιώς, η Ιστορία θα τραβούσε κάποια στιγμή το φύλλο, που θα της έδινε τη νίκη στο τραπέζι όπου χρόνια έχανε παρτίδες…

Έχει κλιθεί όχι μόνο για να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», όπως πολύ σωστά λέει ο ίδιος, αλλά και για κάτι πολύ μεγαλύτερο… για να επαναφέρει τον ανθρωπιστικό άξονα της γης, που είχε ξεμονταριστεί…
Και ποιος άλλος θα μπορούσε να το κάνει καλύτερα…?

Ο Αλέξης Τσίπρας έσπασε την φλούδα της επιφανειακής αυταπάτης και έριξε το δυναμίτη της δικαιοσύνης και της αποκατάστασης μέσα στο βάλτο της διαφθοράς και των συμφερόντων, ένα δυναμίτη που έσκασε σαν βόμβα σ’ ένα σάπιο βυθό, που όλοι υποψιαζόμασταν, αλλά κανείς δεν έβλεπε…
Και όχι μόνο ανατάραξε τα ελώδη νερά, αλλά προκάλεσε να αναδυθούν και όλα τα παράσιτα που απομυζούσαν αδηφάγα, χρόνια τώρα, τις ζωές μας…
Και τώρα, στοχοποιεί την εξαφάνιση τους και την κάθαρση του βάλτου, "βάζοντας τα χέρια του μέσα στις λάσπες"…

Εννοείται, πως μόνο εύκολο δεν είναι… Ωστόσο, αν δεν το κάνει αυτός, δεν θα το κάνει κανείς….

Και ας λένε, ότι γονάτισε μπροστά στο φόβο… Ο ηγέτης δεν γονατίζει, υποχωρεί, για να μελετήσει τον εχθρό, να ανασυντάξει τις δυνάμεις του και τις στρατηγικές του και ν’ αντεπιτεθεί στη σωστή χρονική στιγμή… Αλλά, τι να λέμε… Ποιος, ακριβώς, ήταν ο ηγέτης ανάμεσα σε όλους αυτούς, για να γνωρίζουν τι σημαίνει η λέξη…

Γιατί, πολύ απλά, δεν υπάρχει ήρωας στην Ιστορία, που να έτρεξε καταπάνω σε τεντωμένα σπαθιά, παρορμητικά και χωρίς λογικές, ίσα για να αυτοκτονήσει… Αν το έκανε αυτό, θα ήταν ο προσωρινός ήρωας των 3 ημερών, όπως έχει πει εξάλλου και ο ίδιος, ή των 3 ωρών…, μόνο για να ικανοποιήσει τις μάζες, που οι ίδιες θα τον κατασπάραζαν κάπου παρακάτω…, η Ιστορία, πάντως, δεν επρόκειτο ποτέ να τον περνούσε ως ήρωα, αλλά ως κάτι άλλο…

Ακόμα και αν, πρώην σύντροφοι και φίλοι του βαυκαλίζονται μέσα από λασπολογίες και ταινιίστικα σποτάκια, για να κερδίσουν τη θέση του ιστορικού ήρωα, οι σελίδες, που ήδη γράφονται, έχουν κρατήσει τη θέση αυτή για άλλον, είτε τους αρέσει, είτε όχι… και δυστυχώς, οι νάρκισσοι και οι προδότες καταχωρούνται σε άλλη θέση…, όχι τόσο κολακευτική…, όπου εκεί σίγουρα η παρέα θα είναι πολύ μεγάλη... Λυπάμαι, αλλά έτσι γίνεται πάντα και δια του λόγου το αληθές, δεν έχουν παρά να διαβάσουν ξανά λίγη Ιστορία…

Και ας τον λένε οι αντίπαλοι "άπειρο"... Ότι καλύτερο, λοιπόν, ο «άπειρος», αλλά με πάθος, ορμή και ειλικρίνεια για το όραμα, παρά οι «έμπειροι», που μετάλλαξαν, χωρίς δισταγμό, το όραμα τους σε ζόμπι μεσαιωνικής κατάντιας…

Και ας τον κατηγορούν κάποιοι άλλοι για μετάλλαξη…,συνήθως έτσι γίνεται..., η κολοβή αλεπού, όλες κολοβές τις βλέπει…, όπως λέει και ο λαός μας...

Αλλά ο «άπειρος», που μόνο άπειρος πια δεν είναι, δεν μασάει…
Και αν είναι να απογοητεύσει κάποιους, αυτοί θα είναι μόνο οι αντίπαλοι του και όχι ο λαός... και θα το καταφέρει...
Γιατί έτσι θέλει…, γιατί το μπορεί…, γιατί το έχει… και γιατί δεν είναι πια μόνος του…, έχει εμάς που επίσης δεν μασάμε...

Και γιατί έχει μαγκιά… εκείνη τη μαγκιά της γνησιότητας και όχι του διαπλεκόμενου καφενείου των καλοβολεμένων παρτάκηδων και των αυτοηρωποιημένων προδοτών…

Γιατί ο Τσίπρας είναι μάγκας στην καρδιά και όχι στο μουστάκι, στην πυγμή και όχι στις εντυπώσεις... κι επειδή είναι μάγκας, δεν κρύβεται πίσω από μηνύσεις, λογοκρισίες, λοιδορίες και σποτάκια…, μάχεται στα ίσια και αγωνίζεται με το σπαθί της ηθικής του και του δίκιου του...