Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Είστε υπέρ ή κατά;



Οι πολιτικές αναλύσεις στην Ελλάδα ,τόσο από δεξιά όσο και από αριστερά, δεν γίνονται επί πραγματικού αλλά επί επιθυμητού.
Σπάνια θα δεις ουδέτερες αναλύσεις στις μέρες μας.Τα στρατόπεδα έχουν οριοθετηθεί και η ουδετερότητα δέχεται πυρά και από τις δυο πλευρές.
Φτάσαμε στο σημείο άνθρωποι της αγοράς και του τουρισμού να επιθυμούν την καταστροφή τους μόνο και μόνο για να μην πάει καλά η κυβέρνηση.Άνθρωποι που καλώς εξυμνούσαν τον τουρισμό και την οικονομία ώστε να φτιάξουν κλίμα τώρα καταστροφολογούν αν και τα στοιχεία τους διαψεύδουν

Καλώς η κακώς οι πρόσφατες εκλογές έβγαλαν αυτή την κυβέρνηση που έχει μπροστά της ακόμη 3,5 χρόνια για να κριθεί το έργο της.Συμφέρον όλων μας είναι να επιτύχει και αυτό δεν θα γίνει ούτε με ισοπεδωτική κριτική ούτε με κολακείες.
Είστε υπέρ? Βοηθήστε έμπρακτα
Είστε κατά? Διορθώστε με εποικοδομητικές αντιπροτάσεις
Είστε κυβερνητικοί? Αξιοποιείστε και τους μεν και τους δε





Του Θανάση Καρτερού στην ΑΥΓΗ


Κάποτε θα αναλύεται από ιστορικούς και πολιτικούς επιστήμονες το σήμερα, όταν αυτό γίνει χθες. Η τύχη μιας κυβέρνησης της Αριστεράς που τα κατάφερε, ή την κατάφεραν. Η μοίρα εκείνων που σε τρομακτικά δύσκολες συνθήκες είχαν να παλέψουν με τα θηρία εκτός, με τα τρωκτικά εντός, με τα όρνεα εκτός και εντός. Ακόμα και με συντρόφους τους, που δεν κατάλαβαν... Ο ρόλος μιας ομάδας νέων στην εξουσία -και στην ηλικία οι περισσότεροι- που τους έσπρωξε στην πολιτική το πάθος της αντίστασης στον Μινώταυρο. Και βρέθηκαν με μια αναπάντεχη και σκληρή εντολή του λαού στο Λαβύρινθο...

Οι αναλύσεις, όμως, κάποτε στο μέλλον. Τώρα, στις μέρες μας, αυτό το μέλλον αποφασίζεται και διαμορφώνεται. Και οι εκδοχές είναι δύο: Θα τελειώσουν τον Μινώταυρο, ή θα τελειώσουν στα δόντια του; Θα βρουν την έξοδο, ή θα φυλακιστούμε όλοι μαζί, όπως δεκαετίες τώρα, στον Λαβύρινθο; Στις δαιδαλώδεις διαδρομές της διαπλοκής, της ιδιοτέλειας, της διαφθοράς, της νομενκλατούρας, του μαύρου χρήματος, και των χρυσών παιδιών; Και ακριβώς υπολογίζοντας αυτές τις δυο εκδοχές, καλείται σήμερα, τώρα, να πάρει ο καθένας θέση στον αμείλικτο πόλεμο. Στον οποίο δεν πρόκειται να υπάρξουν αιχμάλωτοι.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Τα λάθη, η απειρία, οι παραλείψεις, οι ανοησίες αν θέλετε, δεν μπορούν να την αλλάξουν. Διότι είναι τόσο βαθιές οι διαφορές, τόσο ιταμή η ανθρωποφαγία, τόσο απροκάλυπτο το μίσος των προνομιούχων, που δεν αφήνουν περιθώρια για τρίτους δρόμους. Είναι τόσο φανερό τι θα σήμαινε η παλινόρθωσή τους, που σπρωχνόμαστε, θέλουμε δεν θέλουμε, στους δρόμους του Αναγνωστάκη: Είστε υπέρ ή κατά; Απαντήστε με ένα ναι ή ένα όχι... το έχετε σκεφτεί το πρόβλημα... σ' εσάς ανήκει η απόφαση. Σ' εσάς, σ' εμάς, σε όσους καταλαβαίνουν ποια κεφάλια παίζονται.

Εμείς, αν καταλάβατε, κρατάμε τον μίτο. Οι άντρες, οι γυναίκες, τα παιδιά με τα πρησμένα πόδια που τα λένε αλήτες. Καθένας στον δικό του δρόμο, στη δική του πλατεία, στη δική του γειτονιά, στη δική του δουλειά, αποκαλύπτει τον Μινώταυρο, όποιο χαμόγελο κι αν φοράει. Τα βάζει με τον Μινώταυρο, όσο φόβο κι αν παράγει. Τουλάχιστον έτσι, όποια κι αν είναι η έκβαση της μάχης, θα λέμε αύριο ότι ήμασταν εκεί. Και στη σωστή μεριά...