Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Είχαν αυταπάτες όταν εξόπλιζαν τον ισλαμικό φονταμενταλισμό*?


(Στη φωτό ο κομμουνιστής πρόεδρος του Αφγανιστάν, και διδάκτορας Φυσικής (ωραίος τύπος και καλός άνθρωπος από ότι μου έχουν πει Ρώσοι συνάδελφοί) Μοχάμεντ Ναζιμπουλάχ, κρεμασμένος από τους πράκτορες των ΗΠΑ Ταλιμπάν, και με τα κομένα αρχίδια του στο στόμα του, το 1996. Όπως κάποτε οι αστοί είχαν δείξει ξεκάθαρα ότι προτιμούν το φασισμό από την εργατική επανάσταση, έτσι και αυτή η φωτό έδειξε σε όλον τον κόσμο ότι οι Δυτικοί προτιμούν ξεκάθαρα τον ισλαμικό φονταμενταλισμό από το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα)...




Από το facebook του Manos Saridakis

Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός δεν υπάρχει σε όλη την Ιστορία του Ισλάμ παρά μόνο ως πολύ περιθωριακό ρεύμα μηδενικής επιρροής. Στήθηκε, συγκροτήθηκε, και χρηματοδοτήθηκε από τους Δυτικούς και το Ισραήλ μετά το 1980, ως η καλύτερη απάντηση απέναντι:
1) στον φιλοσοβιετισμό και αντιιμπεριαλισμό των κοσμικών αραβικών καθεστώτων (Αίγυπτος, Συρία, Λιβύη κλπ) και
2) στη ραγδαία ριζοσπαστικοποίηση των αραβικών και μουσουλμανικών μαζών υπό την επιρροή των κομμουνιστών (Ιρανική επανάσταση, Αλγερινή επανάσταση, Λιβανέζικη επανάσταση, Παλαιστινιακή εξέγερη, Αφγανική επανάσταση κλπ).

Εννοείται ότι οι Δυτικοί ήξεραν ότι ως υποπροϊόντα της πολιτικής τους θα δεχόντουσαν κάποια στιγμή και οι ίδιοι κανα χτυπηματάκι από τους ζουρλούς του Ισλάμ, αλλά ακόμα και ένας μαθητής δημοτικού καταλαβαίνει ότι η δράση του ακραίου ισλάμ προκαλεί στη Δύση ασύλληπτα λιγότερα προβλήματα από ότι η οργανωμένη στροφή του αραβομουσουλμανικού κόσμου στον αντιιμπεριαλισμό και στην αριστερά. Κοινώς: Μεγάλη μπαλάρα η Δύση...


Mικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Λούλη:ΟΜΠΑΜΑ ΠΩΣ ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ


* Με τον όρο φονταμενταλισμός (θεμελιωτισμός) εκφράζονται οι τάσεις εμμονής ή επιστροφής σε άκρως συντηρητικά θρησκευτικά βιώματα του παρελθόντος, τα οποία λειτουργούν ως μέσο αντίστασης σε κάθε ενδεχόμενη αλλαγή ή θρησκευτική μεταρρύθμιση.[1] Ο όρος αυτός, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά την περιόδο μεταξύ των τελών του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού από τους υποστηρικτές του, με σκοπό να περιγράψει ένα συγκεκριμένο ρεύμα θρησκευτικών απόψεων στο πλαίσιο της σύγκρουσης που είχε ξεσπάσει στις τάξεις της αμερικανικής προτεσταντικής κοινότητας μεταξύ φονταμενταλιστών και νεωτεριστών.[2]

Βασικά χαρακτηριστικά του φονταμενταλισμού είναι η επιστροφή και η τυπολατρική εμμονή στην παράδοση, η δυναμική απαίτηση για κάθαρση και αποκατάσταση καθώς και η πεποίθηση ότι αποτελεί ένα είδος κριτή, χαρακτηριστικά τα οποία οδηγούν τους υποστηρικτές του φονταμενταλισμού στην υιοθέτηση, αρκετά συχνά, βίαιων αντιδράσεων και συμπεριφορών. Διαθέτει κοινωνικά χαρακτηριστικά και αφορά κυρίως τον Χριστιανισμό (από όπου και προέρχεται ως όρος), το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό.[1] https://el.wikipedia.org