Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Σκόρπιες σκέψεις...με αφορμή μια παράσταση.




  • Σε αυτά που διάβασα με αφορμή μια παράσταση  το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι διέκρινα ηττημένους χωρίς διαύγεια πνεύματος ώστε να αντιληφτούν την ήττα τους. Ηττημένους "περήφανους" για την ήττα τους...  

Γιαν Φαμπρ:
"Εύχομαι στους Έλληνες καλλιτέχνες καλή τύχη στη δουλειά τους και στο Φεστιβάλ τους"

-Όταν δεν έχεις να επιδείξεις δικό σου έργο το εύκολο είναι να κατακρίνεις το έργο των άλλων

-Εδώ στο Ελλάδα προτιμούμε το πέος του δικού μας Τατσόπουλου από τα ξενόφερτα παλλόμενα πέοι

-Άλλη μια νίκη του συντηρητισμού της ελληνικής κοινωνίας η παραίτηση Φαμπρ
Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι αυτός ο συντηρητισμός διαποτίζει εξίσου την αριστερά όσο και την δεξιά
Καληνύχτα Ελλάδα

-Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι η κρίση δεν είναι οικονομική αλλά αξιακή.
Όσοι νομίζουν ότι ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ τώρα τελευταία η από παλιά είναι διαφορετικοί από του άλλους κάνουν μεγάλο λάθος
Στα ίδια σκατά είναι βουτηγμένοι και θα μυρίζουν για πολύ καιρό αν δεν αποβάλλουν την σκατίλα που τους έχει διαποτίσει



-Pitsirikos:
«Καλλιτέχνες ευνοούμενοι του προηγούμενου φεστιβαλικού καθεστώτος, δημοσιογράφοι που είχαν τα τυχερά τους τα προηγούμενα χρόνια, συριζαίοι καλλιτέχνες, καλλιτέχνες της ευρύτερης Αριστεράς, καλλιτέχνες του Μένουμε Ευρώπη, ΜΜΕ, το μητσοτακέικο, εθνικιστές, νεοναζί, ρατσιστές, θεούσες και άλλες …φυλές ενώθηκαν, έγιναν ένα και εξέδιωξαν τον Γιαν Φαμπρ»

-Πριν αποφασίσω αν θα στηρίξω ή όχι τον Φαμπρ περιμένω πρώτα την άποψη των Ρουβά,Χειμωνά,Τατσόπουλο,Σώτη,Κορτώ,Σφακιανάκη και άλλων Ελλήνων διανοητών...

-Katerina Akrivopoulou: ·
Εφυγαν τα παλλόμενα πέη και έμειναν τα παλλόμενα αιδοία καπέλο...

-Όταν λέμε παλιό κατεστημένο αυτό δεν αποτελείτε μόνο από τους γνωστούς πολιτικούς αλλά και τους καλλιτέχνες,διανοούμενους,πανεπιστημιακούς κτλ

-Γιαν Φαμπρ:
"Αποδέχθηκα την θέση που μου εμπιστεύτηκε ο Έλληνας υπουργός Πολιτισμού υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορώ να προχωρήσω στις καλλιτεχνικές μου επιλογές με κάθε ελευθερία. Αυτό δεν φαίνεται πλέον δυνατόν στην Ελλάδα"
...ικανοποιηθήκατε μαλακιασμένα??

-Karl Bulsaras:
Η παραίτηση Φαμπρ δείχνει ότι ο κόσμος της οπισθοδρόμησης, οι "καλλιτέχνες" του τίποτα, της μίζας και της ανικανότητας, τα ΜΜΕ της διαπλοκής, τα φεστιβάλ που μόνο κατ' όνομα είναι διεθνή, το πλιάτσικο των χρημάτων και όλος ο κόσμος της "καλλιτεχνικής" λαμογιάς, πέτυχαν μία νίκη ! Το φαγοπότι και η στάθμη της υποστάθμης των φεστιβάλ θα συνεχίσει. Τώρα έφαγαν τον ... ξένο που τους χάλασε τη σούπα, το πλιάτσικο, τη διασπάθιση και διαιώνιση της ανικανότητάς τους. Την κουλτούρα της υποκουλτούρας. Και από αυτό τον βόθρο δεν έλειψε και η κομματική ... πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ υπό τα χειροκροτήματα του ... ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ! Ο Βέλγος έδειξε τι σημαίνει ευθυξία. Οι ανίκανοι κλεπταποδόχοι "καλλιτέχνες" του κώλου μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Το πλιάτσικο θα συνεχίζεται πάνω από τα πτώματα κάθε ψευδεπίγραφου "διεθνούς ... φεστιβάλ" τρομάρα μας !

-Nikos Arapakis:
Από την παραίτηση Φαμπρ βγαίνει το εξής συμπέρασμα:
οι μένουμε Ευρώπη έχουν πιάσει όλα τα πόστα. Είτε αυτά έχουν σχέση με τον πολιτισμό είτε με την οικονομία είτε με οτιδήποτε άλλο. Αισθάνονται ιδιοκτήτες του τόπου, και ως τέτοιοι πιστεύουν ότι έχουν λόγο στα πάντα. Εάν δεν ερωτηθούν, και πολύ περισσότερο εάν δεν συναινέσουν, δεν προχωράει τίποτα. Έχουν τη δύναμη, κυρίως μέσω του διαπλεκόμενου τύπου, να αποδομήσουν τους πάντες και τα πάντα. Επίσης, ένα ακόμη χρήσιμο υπο-συμπέρασμα είναι ότι είναι αδίστακτοι (καλά, δεν πέσαμε από τα σύννεφα). Προκειμένου να επιτύχουν το σκοπό τους δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συμμαχήσουν και με το διάβολο. Αυτοί που μέχρι χθες έσκουζαν ότι θα μας βγάλουν από την πατρίδα μας την Ευρώπη, τώρα έκαναν κολεγιά με τους ελληναράδες και σκούζουν ότι αφελληνίζεται το φεστιβάλ. Τέτοια κατάντια...
Και κάτι για τον Φαμπρ: χαμπάρι δεν είχε πάρει που ήρθε. Εντελώς όμως. Μάλλον καλύτερα που έφυγε.
Όχι άλλη Κιτσοπούλου

-Ο καλλιτεχνικός κόσμος της Ελλάδας όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα όχι μόνο σιώπησε αλλά στήριξε και συμμετείχε στο μεγάλο φαγοπότι.

-Αν εμείς δεν βλέπουμε ελληνικές παραγωγές γιατί να δει ο Φαμπρ?
Μας πειράζει η αλήθεια.
...και η αλήθεια είναι ότι ΔΕΝ υπάρχουν ελληνικές παραγωγές και όχι ότι δεν τις βλέπει ο Φαμπρ


Μάκης Αρμένης στο marmenis.blogspot.gr


Το ζήσαμε κι αυτό. Το γυμνό συρτάκι,  που προβλήθηκε ως τρέιλερ για την 24ωρη παράσταση  «Όρος Όλυμπος»  του Γιαν Φάμπρ, του Βέλγου  δημιουργού, και μέχρι πρότινος καλλιτεχνικού Διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών,   στην Ελλάδα των ελλήνων χριστιανών,  διακωμωδήθηκε, βαφτίστηκε «τα παλλόμενα πέη»  δεν πέρασε τις ιερές εξετάσεις και ρίχτηκε στο «πυρ το εξώτερο».

Έφτανε ένα βίντεο – δείγμα,  διάρκειας λιγότερο των πέντε λεπτών,  για να ακυρώσει ελαφρά την καρδία,  μια τολμηρή 24ωρη παράσταση, που όπως διαβάζω  εντυπωσίασε το κοινό της Θεσσαλονίκης, όταν παρουσιάστηκε στα περασμένα «Δημήτρια». Μια παράσταση που εντυπωσιάζει και προκαλεί,  σε κάθε πόλη του κόσμου που παρουσιάζεται.

Δεν καταθέτω την άποψη μου για μια παράσταση που δεν έχω δει, θα μπορούσε να με ενθουσιάσει ή να με κάνει να φύγω.  Αυτά όμως που διάβασα τις τελευταίες μέρες από επώνυμους και ανώνυμους άσχετους, που  μόνο τα  πέη των χορευτών,  τους τράβηξαν την προσοχή, με γεμίζουν θλίψη.

Δεν τους ενοχλούν τα ξέκωλα, που παρακολουθούν σε φτηνές επιθεωρήσεις . Δεν τους ενοχλούν οι άθλιες τηλεοπτικές εκπομπές. Δεν τους ενοχλεί το ξεγύμνωμα  της ίδια τους της ζωής, αλλά το γυμνό που υπηρετεί την τέχνη.

Μια φορά και ένα καιρό, σε περίοδο  αναγέννησης και διαφωτισμού, το γυμνό είχε συνδεθεί  με την γενικότερη πνευματική ανάπτυξη, την αισθητική και την επιθυμία για έρωτα,   μέχρι  που ήρθε ο μεσαίωνας και το γυμνό έγινε αμαρτία . Η παραμικρή υποψία γυμνού ισοδυναμούσε με αφορισμό ή  θάνατο από την Ιερά Εξέταση.
Δυστυχώς συμπεριφορές όμως αυτές εναντίον της τέχνης εκεί οδηγούν. Στον μεσαίωνα,  σε εποχές σκότους.

Το μίσος για τη σκέψη, τις ιδέες τη βούληση, τη δημιουργία,  αποτελεί  κύριο συστατικό μιας φασίζουσας νοοτροπίας . Δείχνει  μια τάση της κοινωνίας σε ολοένα και πιο συντηρητικές κατευθύνσεις. Ανοίγει δρόμους για βήματα προς τα πίσω.
Σε αυτά που διάβασα με αφορμή μια παράσταση  το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι διέκρινα ηττημένους χωρίς διαύγεια πνεύματος ώστε να αντιληφτούν την ήττα τους. Ηττημένους "περήφανους" για την ήττα τους...