Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Ώρα να ξανά μιλήσουν και οι εργαζόμενοι/άνεργοι πλέον!


  • Το πολιτικό σύστημα επέλεξε το μάρμαρο να το σηκώσουν οι εργαζόμενοι δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η νεολαία. Οι άνεργοι.Τα τελευταία χρόνια οι εργάτες και οι εργαζόμενοι είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης, και όλοι οι υπόλοιποι μαλώνουν πως θα μοιραστούν τον πλούτο που παράχθηκε, έγινε αντικείμενο δανεισμού, και καταναλώθηκε ανισομερώς.
  • Πλέον αντιστρέφονται οι όροι. Επειδή αρκετά στήριξαν το ασφαλιστικό μόνοι τους οι μισθωτοί. Και ουδέν ψευδέστερο ότι οι φτωχοί αγρότες, οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι, οι νέοι επιστήμονες θα σηκώσουν το φορτίο για όλους.
  • Πάντως εκείνοι έχουνε διαλέξει ήδη στρατόπεδο, έχουνε σφυρηλατήσει την ταξική τους συνείδηση και συμμαχία. Ώρα να ξανά μιλήσουνε και οι εργαζόμενοι/άνεργοι πλέον!
Γράφει ο Ανδρέας Μπεντεβής


Η κοινωνικοπολιτική πλατφόρμα του ''Γεράν Γερούν'', αγκαζέ με τους ''Βάστα Σόιμπλε'' και τους φασιστικούς θύλακες της χρυσής αυγής ανακάλυψαν ότι έχουμε μνημόνια, επιτέλους. Κι ότι έχουνε κόστος. Χρειάστηκε για αυτό η ''νεοκομμουνιστική αναδιανομή'' του ΣΥΡΙΖΑ. Ποια είναι όμως αυτά τα κοινωνικά στρώματα, και πόσο είχανε χτυπηθεί μέχρι τον Ιούλιο οπότε συγκροτήθηκαν στην συμμαχία του ΝΑΙ; Ας αναρωτηθεί ο καθένας. Από τους επικεφαλής πάντως του κινήματος, μπορεί εύκολα να βγούνε συμπεράσματα.

Από την απαρχή της μνημονιακής υπαγωγής ο αντιμνημονιακός αχταρμάς-που στην διαμόρφωση του συνέτεινε και η Αριστερά-σκέπασε ορισμένες πολύ βασικές όψεις των αιτιών της κρίσης. Η πλέον σοβαρή εξ αυτών ήταν ότι η Ελλάδα για πάνω από 20 χρόνια κατανάλωνε συνολικά τα διπλάσια από όσα παρήγαγε. Ασφαλώς και αυτή η κατανάλωση ήταν και είναι ταξικά διαφοροποιημένη. Αν δεν αντιστραφεί αυτό το κλάσμα, τότε δρόμος έξω από την χρεοκοπία, δεν υπάρχει. Υπό καμία κυβέρνηση, υπό κανένα σύστημα, υπό καμία εξουσία.

Το πολιτικό σύστημα επέλεξε το μάρμαρο να το σηκώσουν οι εργαζόμενοι δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η νεολαία. Οι άνεργοι. Όλοι είμαστε σε θέση να θυμόμαστε τι είδους προπαγάνδα εξακοντίστηκε ενάντια σε αυτά τα στρώματα. Οι άλλοι ήταν οι μεγάλοι: Οι μεγάλοι κεφαλαιοκράτες, οι ανώτεροι αυτοαπασχολούμενοι, οι μεγαλοεπιστήμονες, οι ιδιοκτήτες γης και ακινήτων. Αυτοί που ήταν και είναι το 35% που στηρίζει ακόμα αυτό το πολιτικό σύστημα, και αυτό φάνηκε και στο δημοψήφισμα.
Το πολιτικό σύστημα πλήρωσε την κρίση, τα κοινωνικά στρώματα που εκπροσωπεί, όμως, όχι. Επειδή αυτά τα στρώματα, και όχι τα κόμματα τους, είναι το σύστημα που πρέπει να μείνει ζωντανό και δίνει μάχη για αυτό σήμερα.

Στην ασφαλιστική μάχη που θα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από αυτόν τον νόμο συμπυκνώνεται η αντιπαράθεση του με τους δανειστές, και με αυτά τα στρώματα βασικά. Δεν θα θίξει τις βασικές χαμηλές και μεσαίες συντάξεις. Αυτούς που ήδη έχουνε υποστεί 10 και 12 μειώσεις. Αλλά πρέπει να θίξει, είναι δικαιοσύνη να θίξει, κάποιες άλλες κατηγορίες που απολάμβαναν ασυλίας.

Ας έχουμε υπόψιν ότι ο πλούτος μιας χώρας, και το ασφαλιστικό κεφάλαιο της, παράγεται αποκλειστικά και μόνο από τους εργάτες. Τα τελευταία χρόνια οι εργάτες και οι εργαζόμενοι είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης, και όλοι οι υπόλοιποι μαλώνουν πως θα μοιραστούν τον πλούτο που παράχθηκε, έγινε αντικείμενο δανεισμού, και καταναλώθηκε ανισομερώς.

Όταν μιλάμε για το ασφαλιστικό και ξεχνάμε κάτι πολύ βασικό λέμε ψέμματα από την αρχή μέχρι το τέλος:

  • α) Από το 1950-1980 λόγω της αναγκαστικής δέσμευσης των αποθεματικών του ΙΚΑ από τις κυβερνήσεις Καραμανλή του Α' και της δυσμενούς τοποθέτησης αυτών με αρνητικά επιτόκια τα ταμεία απώλεσαν περίπου 30 τρις δραχμές! 
  • β) Στην περίοδο Μητσοτάκη-Σημίτη η τοποθέτηση από τους αετονύχηδες των αποθεματικών των ταμείων στο χρηματιστήριο εξαΰλωσε πάνω από 3,5 δισ εξ αυτών. 
  • γ) Με τα δομημένα ομόλογα επί Καραμανλή του Β', χάθηκαν ακόμα ορισμένα δις, γι να φτάσουμε 
  • δ) Στο κούρεμα Βενιζέλου, όπου από τα 18,7 δις που είχανε μείνει, κουρεύτηκαν τα 8,3 δις!


Η πρωτοφανής ληστεία των ταμείων, πλάι πλάι με το ασφυκτικό γεγονός ότι πλέον οι εργαζόμενοι είναι λιγότεροι από τους οικονομικά ανενεργούς, έχουνε χρεοκοπήσει ασφαλιστικό και κοινωνία: Ένα στα δύο σπίτι σήμερα ζει αποκλειστικά από την σύνταξη των ηλικιωμένων μελών της οικογένειας. Οι οποίες συντάξεις εκπορεύονται από τον προϋπολογισμό του κράτους, εφόσον τα ασφαλιστικά ταμεία δεν μπορούν να τις στηρίξουν. Και ο προϋπολογισμός με την σειρά του εξαρτιέται από τα δάνεια. Από τα οποία για να βγούμε πρέπει να αναπτυχθεί η παραγωγική βάση, και να χτυπηθεί το μαύρο χρήμα. Να εισπραχθεί το μαύρο χρήμα. Που το εκμεταλλεύονται όλοι εκτός από τους μισθωτούς:
Στο 30% υψώνεται συνολικά η παραοικονομία. Παράλληλα, αναφορικά με τους αγρότες,ενώ δηλώνεται μια ακαθάριστη αγροτική αξία 4,8 δισ. ευρώ, ταυτόχρονα η αξία της αγροτικής παραγωγής ξεπερνά τα 10 δισ. ευρώ! Τρύπα 5,2 δις. Ναι, αλλά το 85% των συντάξεων του ΟΓΑ πληρώνονται από τον προϋπολογισμό. Ποιος κλέβει πλέον, το κράτος τους φοροφυγάδες, ή οι φοροφυγάδες τους μισθωτούς που πληρώνουν το μάρμαρο για όλους;
Και επιτέλους: Ποιοι προσπαθούν να βγει μια άκρη με τις καταθέσεις του εξωτερικού, και ποιοι προσπαθούν να τις αποκρύψουν; Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να βγάλει άκρη, και μήπως σε αυτές κρύβονται ακριβώς γιατροί, δικηγόροι, ο συνεργάτης του Σαμαρά Παπασταύρου, και πάει λέγοντας;

Και επειδή έχουνε χάσει οι λέξεις το νόημα τους, είναι ντροπή να βγαίνει ο εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου και να λέει ότι για τους ιδιώτες γιατρούς η κατάσταση είναι τραγική. Αίσχος! Δηλαδή ζώντας με 8 αντί για 12 χιλιάδες το μήνα είναι κατάντια;

Κλείνοντας, να συνοψίσουμε το νέο ασφαλιστικό: Το οποίο για πρώτη φορά προστατεύει τους μισθωτούς και τους μικρούς, νέους αυτοαπασχολούμενους, προστατεύει τους εργάτες γης, αλλά έχει μια αχίλλειο πτέρνα. Τουλάχιστον στον βαθμό που μπορεί να τους προστατεύσει ενόσω η Ελλάδα είναι μια χρεοκοπημένη και αποδιαρθρωμένη παραγωγικά χώρα.
Τους προστατεύει όλους αυτούς επειδή ενοποιούνται τα ταμεία, και επειδή οι μισθωτοί, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι αγρότες θα πληρώνουν εισφορές με βάση το εισόδημα τους, και όχι με βάση αυθαίρετες χαριστικές προβλέψεις: Επί Σαμαρά είχαν φτάσει τα εισοδήματα άνω των 100 χιλιάδων να πληρώνουν 4,5% εισφορές, ενώ εκείνα των 15 χιλιάδων πάνω από 10%. Πλέον αντιστρέφονται οι όροι. Επειδή αρκετά στήριξαν το ασφαλιστικό μόνοι τους οι μισθωτοί. Και ουδέν ψευδέστερο ότι οι φτωχοί αγρότες, οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι, οι νέοι επιστήμονες θα σηκώσουν το φορτίο για όλους.
Η αχίλλειος πτέρνα είναι ότι εφόσον υπολογίζονται αναλογικά με το εισόδημα οι εισφορές, και επειδή εισόδημα μόνοι οι μισθωτοί δεν μπορούν να κρύψουν, πάλι θα επιχειρήσουν να κλέψουν το κράτος, και επομένως τους μισθωτούς, οι συνήθεις ύποπτοι. Αλλά εν τέλλει αυτά ακριβώς τα στρώματα πρέπει να στοχοποιηθούν και σαν υπαίτιοι. Και αυτό από μόνο του πρέπει να γεννήσει εξελίξεις στην βάση της κοινωνίας. Πάντως εκείνοι έχουνε διαλέξει ήδη στρατόπεδο, έχουνε σφυρηλατήσει την ταξική τους συνείδηση και συμμαχία. Ώρα να ξανά μιλήσουνε και οι εργαζόμενοι/άνεργοι πλέον!